องค์ชายหกไร้เทียมทาน

ตอนที่ 583 เอาแต่คิดถึงพี่สาม

8 นาที· 1.8K คำ

จากนั้น ซั่วเป่ยก็เริ่มเข้าสู่ช่วงพัฒนาและก่อสร้าง

หลังจากหยุดกิจการหมักสุรา การค้าขายเกลือบริสุทธิ์ก็กลายเป็นกิจการที่ทำกำไรได้มากที่สุดในซั่วเป่ย

อาศัยการขายตำแหน่งขุนนาง พวกเขายังทำกำไรเล็กน้อยอีกก้อน ช่วยบรรเทาสถานะการคลังอันย่ำแย่ของซั่วเป่ยได้บ้าง

ผู้ที่ซื้อตำแหน่งขุนนางเหล่านั้นทยอยเดินทางมารายงานตัว

หลังผ่านการคัดเลือก คนส่วนใหญ่ถูกส่งไปช่วยดูแลผู้คนที่อพยพมาจากเป่ยหวนและเชลยศึกทางเมืองซานเปียน

คนเหล่านั้นจะก่อเรื่องอย่างไรก็ได้ตามใจ

ถึงเวลานั้น ผู้ที่สมควรถูกประหารก็ประหาร ผู้ที่สมควรถูกส่งไปเป็นทหารก็ส่งไป

อย่างไรเสีย คนอื่นก็จ่ายเงินทองจริง ๆ เพื่อซื้อตำแหน่งขุนนาง จะไม่ให้พวกเขาลิ้มรสความรู้สึกของการเป็นขุนนางเสียก่อนบ้างได้อย่างไร

ในบรรดาผู้ซื้อตำแหน่ง นอกจากพวกที่ไร้ความสามารถแล้ว ยังมีคนมีความรู้ความสามารถอยู่หลายคน

ทว่าอวิ๋นเจิงยังไม่แน่ใจว่าพวกเขาเป็นคนที่พี่สามหรือขุมอำนาจอื่นส่งมาหรือไม่ แม้จะแต่งตั้งให้พวกเขารับหน้าที่สำคัญ แต่ก็ลอบส่งคนไปจับตาดู

หากอาศัยคนเหล่านี้ขุดคุ้ยจนพบมือมืดที่อยู่เบื้องหลังได้ นั่นคงเป็นเรื่องน่ายินดีอย่างยิ่ง

ภายใต้การผลักดันอย่างเต็มกำลังของอวิ๋นเจิง ถ่านรังผึ้งก็ค่อย ๆ เข้าไปอยู่ในบ้านเรือนสามัญชนของซั่วเป่ย

พอถึงฤดูหนาว ถ่านรังผึ้งก็น่าจะแพร่หลายขึ้นเรื่อย ๆ

อย่างไรก็ตาม ถ่านรังผึ้งชนิดนี้ยังคงต้องผลิตและจำหน่ายในท้องถิ่นเป็นหลัก โอกาสขนไปขายที่ด่านในมีน้อยยิ่ง

เดิมทีมันก็ไม่ใช่ของมีค่าอะไร แค่ขนไปถึงด่านในก็เพิ่มต้นทุนขึ้นมากโดยใช่เหตุ

ดังนั้นอวิ๋นเจิงจึงกำชับเป็นพิเศษว่าอย่าตั้งราคาถ่านรังผึ้งให้สูงนัก

แม้จะยังไม่ถึงขั้นให้ชาวซั่วเป่ยทุกคนซื้อหาได้ แต่อย่างน้อยก็ต้องให้ครอบครัวที่พอมีฐานะซื้อไหว

ระหว่างนั้น เรือรบของกองทัพเรือก็แล่นมาถึงท่าเรือชั่วคราวแถบซั่วเป่ย

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป