หลังพำนักอยู่ที่จี๋ชิ่งสองวัน อวิ๋นเจิงก็ออกเดินทางอีกครั้ง
เมื่อคณะเดินทางเข้าสู่เผ่าอันต๋า หลุนไถก็ส่งคนพาฉีเหยียนกลับไปยังวังหลวงเป่ยหวน
อวิ๋นเจิงบอกหลุนไถอย่างชัดเจนแล้วว่าจะคืนฉีเหยียนให้พวกเขา
ต้าเฉียนไม่ต้องการฉีเหยียนซึ่งเป็นตัวประกันผู้นี้อีกต่อไป
แน่นอนว่าในเรื่องนี้คงมีส่วนที่เห็นแก่หน้าเจียเหยาอยู่ด้วย
หลังจากนั้นก็เป็นการเดินทางอันยาวนาน
แม้คนของพวกเขาจะมีไม่มาก แต่ก็ไม่อาจเดินทางได้รวดเร็วนัก
ใช้เวลาเกือบครึ่งเดือนกว่าพวกเขาจะเข้าสู่เจินโจว
หลังเข้าสู่เจินโจว ความเร็วในการเดินทางก็ช้าลงอีก
ระหว่างทาง อวิ๋นเจิงส่งกองทหารองครักษ์ไปสืบถามสภาพความเป็นอยู่ที่แท้จริงของชนเผ่าต่าง ๆ ในเจินโจวและเหอโจวอย่างต่อเนื่อง
แม้อวิ๋นเจิงจะวางใจในความสามารถของจี้หร่าน แต่เจินโจวและเหอโจวอยู่ห่างไกลจากต้าเฉียนมาก อีกทั้งยังสร้างท่าเรือไม่เสร็จ
ในช่วงสองสามปีนี้ สิ่งของเครื่องใช้ในเจินโจวและเหอโจวคงขาดแคลนอยู่บ้าง
อย่างไรก็ตาม ที่นี่มีผืนดินอุดมสมบูรณ์ยิ่ง
หากใช้ประโยชน์จากผืนดินเหล่านี้อย่างเหมาะสม ในภายหน้าเจินโจวและเหอโจวอาจกลายเป็นแหล่งเสบียงอาหารได้
จากการสืบถามครั้งนี้ อวิ๋นเจิงได้รับรู้เรื่องราวไม่น้อย
ขณะนี้ นโยบายบุกเบิกพื้นที่รกร้างที่จี้หร่านดำเนินการในเจินโจวและเหอโจวเริ่มเห็นผลแล้ว
เจินโจวและเหอโจวมีพื้นที่เพาะปลูกเพิ่มขึ้นเป็นผืนใหญ่
จากการทดลองของจี้หร่านเมื่อปีก่อน พืชผลหลายชนิดของต้าเฉียนสามารถปลูกในเจินโจวและเหอโจวได้
พืชผลที่ปลูกในเจินโจวและเหอโจวมีข้าว ข้าวสาลี ข้าวฟ่าง มันเทศ มันฝรั่ง ข้าวฟ่างแดง และถั่วอีกหลายชนิด
การบุกเบิกพื้นที่รกร้างในเจินโจวและเหอโจวทำให้มีการตัดไม้จำนวนมาก
ผู้คนไม่น้อยใช้ไม้เหล่านี้สร้างบ้านใหม่ ทั้งยังใช้เผาถ่านและต่อเรือประมง