เมื่อได้ฟังคำพูดของเจินเถียนอู่ อวิ๋นเจิงก็อดหัวเราะในใจมิได้
ดูเถิด เจินเถียนอู่ผู้นี้ช่างพูดจารู้ความอยู่ไม่น้อย!
“ได้พบพวกเจ้า นับเป็นวาสนากระมัง!”
อวิ๋นเจิงยิ้มบาง “เดิมทีข้ายังคิดอยู่เลยว่า รอให้อาวุธเหล่านี้ในมือข้าสมบูรณ์พร้อมกว่านี้แล้ว จะไปหาเจ้าสารเลวหยวนฉางเจิ้ง ให้ชาวต้าเฉียนล้างแค้นเสียหน่อย คาดไม่ถึงว่าจะไม่ได้พบหยวนฉางเจิ้ง กลับได้พบพวกเจ้าแทน”
“หยวนฉางเจิ้งเป็นสารเลวจริงแท้!”
พอเอ่ยถึงหยวนฉางเจิ้ง บนร่างเจินเถียนอู่พลันแผ่ไอสังหาร “หยวนฉางเจิ้งก่อความวุ่นวายในแคว้นอวี่ตามอำเภอใจ แม้แต่เจ้าครองแคว้นก็ยังตกอยู่ใต้อำนาจของมัน! หากไม่กำจัดโจรร้ายผู้นี้ แคว้นอวี่ก็ไม่มีวันสงบสุข!”
อวิ๋นเจิงได้ฟังแล้วก็ลอบดูแคลนในใจ
แคว้นอวี่ไม่สงบสุขกับผีสิ!
ฟังดูราวกับเจินเถียนอู่เป็นขุนนางผู้ภักดีนักหนา
“ข้าไม่ชอบพูดอ้อมค้อม”
อวิ๋นเจิงเก็บรอยยิ้ม สีหน้าเคร่งขรึม “ข้าจะพูดตรง ๆ ว่า ข้าจะทำลายหยวนฉางเจิ้งให้สิ้น แม้แต่เจ้าครองแคว้นอวี่ก็ไม่เว้น!”
“ทว่าข้าไม่มีเรี่ยวแรงมากพอจะดูแลแคว้นอวี่ซึ่งอยู่โดดเดี่ยวกลางทะเล!”
“ดังนั้น วันหน้าข้าจำต้องหาคนมาช่วยดูแลแคว้นอวี่แทนข้า!”
“สำหรับข้า จะให้ผู้ใดมาดูแลแคว้นอวี่แทนก็ไม่ต่างกัน!”
“ข้ามีข้อเรียกร้องเพียงข้อเดียว คนผู้นั้นต้องเชื่อฟังมากพอ จะไม่รับคำสั่งต่อหน้าแต่ขัดขืนลับหลัง และยิ่งไม่มีวันลอบแทงข้างหลังข้า!”
เมื่อได้ฟังถ้อยคำของอวิ๋นเจิง เจินเถียนอู่ก็ลอบตื่นเต้นขึ้นมาทันที
ความหมายของอวิ๋นเจิงชัดเจนยิ่งนัก!