เจินเถียนอู่กับต้าเต่าไม่เคยดื่มสุรารสเลิศหอมกรุ่นเช่นนี้มาก่อน
ไม่นานทั้งสองก็เมามาย
ฉวยโอกาสนี้ อวิ๋นเจิงซักถามพวกเขาไม่น้อย
หลังซักถามอยู่พักหนึ่ง อวิ๋นเจิงก็ได้คำตอบในใจแล้ว
เจินเถียนอู่พอใช้งานได้
แต่จะเก็บไว้ไม่ได้!
เมื่อได้คำตอบแล้ว อวิ๋นเจิงก็ไม่ซักถามต่ออีก สั่งให้คนหามทั้งสองไปพักยังห้องอื่น ทั้งยังจัดคนคอยจับตาดูพวกเขาอย่างลับ ๆ
เจินเถียนอู่กับต้าเต่าหลับยาวไปจนถึงวันรุ่งขึ้น
หลังพูดคุยกับทั้งสองอย่างเรียบง่ายอีกครั้ง อวิ๋นเจิงก็ส่งคนไปส่งพวกเขาที่ซินจิน พร้อมเขียนคำสั่งเป็นลายลักษณ์อักษรฉบับหนึ่งให้คนถือไปมอบแก่จ้าวหลิวเหลียง
จากนั้นอวิ๋นเจิงก็มุ่งหน้าไปยังโรงงานอาวุธปืนอีกครั้ง และนำปืนใหญ่กลับไปคืน
เมื่อเขามาถึง จางซวีกับเยว่เซิงและคนอื่น ๆ ก็สร้างแบบจำลองเครื่องขัดแต่งอัตโนมัติเสร็จแล้ว
ดูจากแบบจำลอง แนวคิดของจางซวีสามารถทำให้เป็นจริงได้อย่างสมบูรณ์
ทว่าผลลัพธ์สุดท้ายจะเป็นเช่นไร คงต้องสร้างของจริงและทดลองดูก่อนจึงจะรู้
นอกจากแบบจำลองนี้แล้ว จางซวียังสร้างแบบจำลองอุปกรณ์ตีเหล็กอัตโนมัติที่อาศัยแรงลมขึ้นมาด้วย
หลักการของทั้งสองอย่างแทบไม่ต่างกัน
เพียงแต่อุปกรณ์ตีเหล็กอัตโนมัติที่จางซวีคิดค้นขึ้นควบคุมได้ไม่ค่อยดีนัก ไม่อาจควบคุมแรงตีและความถี่ในการตีได้ดั่งใจเช่นค้อนกลที่อวิ๋นเจิงรู้จัก
แต่เรื่องเหล่านี้ไม่สำคัญ
สิ่งสำคัญคือ เมื่อมีแบบจำลองนี้อยู่ หากสร้างของจริงขึ้นมาได้ในภายหน้า ก็ยังปรับปรุงพัฒนาได้อย่างต่อเนื่อง
การศึกษาค้นคว้าสิ่งต่าง ๆ มากมายมิใช่ล้วนค่อย ๆ พัฒนาขึ้นทีละน้อยหรอกหรือ?
บนโลกนี้จะมีเรื่องใดที่สำเร็จได้ในคราวเดียวมากมายถึงเพียงนั้น?