นกที่พักค้างตื่นบินพรึ่บพรั่บ ย่อมต้องทำให้ทหารรักษาการณ์ที่กลางเขาตื่นตกใจ เมื่อไม่อาจปกปิดร่องรอยได้อีกต่อไปแล้ว ก็จำต้องตีกลองศึกกึกก้องกัมปนาท แล้วเปิดฉากโจมตีเสียเลย
กองของเฉินอู่นั้นประกอบด้วยข้าราชการและชาวบ้านจากอำเภอเซียงกั๋ว พวกเขาล้วนคุ้นเคยกับภูเขาหลูเป็นอย่างดี จึงเดินทัพอยู่แนวหน้า ส่วนกองของเฉิงเจียตามมาอยู่ด้านหลัง ระหว่างสองกองนี้มีพลหน้าไม้ซึ่งซุนเจินจัดสรรมาให้จำนวนหลายสิบคน
เมื่อได้ยินเสียงกลองศึกซึ่งสั่งให้เข้าโจมตีทันทีดังขึ้น พลหน้าไม้ทั้งหลายก็หยุดฝีเท้า เร่งรัดขึ้นลำเกาทัณฑ์ และยิงออกไปอย่างฉับไว
เกาทัณฑ์ที่พลหน้าไม้หลายสิบคนนี้ใช้ล้วนเป็นหน้าไม้แรงสูง สามารถยิงได้ไกลถึงเกือบสองร้อยช่วงก้าว ประหนึ่งเลยข้ามกองของเฉินอู่ที่อยู่ข้างหน้า แล้วพุ่งตรงไปยังแนวกั้นของทหารรักษาการณ์จุดแรกที่กลางเขาอย่างง่ายดาย ลูกเกาทัณฑ์ท่อนหนาหลายสิบดอกพุ่งออกจากสายกระสุนดุจสายฟ้าแลบ เพียงชั่วพริบตาก็ถึงแนวกั้นและร่วงหล่นลงมาราวกับห่าฝน
ทหารรักษาการณ์หลังแนวกั้นแรกไม่ทันได้ระแวดระวัง หลายคนกำลังนอนหลับอยู่ แทบไม่มีเวลาได้หลบหลีกเลย ได้ยินเพียงแต่เสียง 'ซ่าๆๆ' ดังขึ้นอย่างไม่ขาดสาย แต่หารู้ไม่ว่ามีลูกเกาทัณฑ์มากเท่าใดที่พุ่งเข้าใส่พวกเขาแทบจะไม่ทันได้เหลื่อมลำดับกัน เสียงร้องด้วยความเจ็บปวดก็พลันดังขึ้นในทันใด
เสียงกลองศึกที่ดังราวฟ้าผ่า และเสียงร้องแหลมเล็กด้วยความเจ็บปวด ผสมปนเปเข้าด้วยกัน ทำลายความเงียบสงัดของพนาสีจนแหลกสลายสิ้น
เฉินอู่ฉวยโอกาสที่ทหารรักษาการณ์ฝ่ายตรงข้ามยังไม่อาจตอบโต้ได้ชั่วครู่ เร่งรุดออกคำสั่งให้ทหารในกองโยกย้ายท่อนซุงและก้อนหินที่กั้นขวางทาง ทั้งสองข้างของทางภูเขาล้วนเป็นหน้าผา ไม่มีที่ให้ทิ้งท่อนซุงและก้อนหิน จึงเป็นไปตามแผนที่วางไว้แต่เดิม บางส่วนถูกทหารขนย้ายไปไว้ข้างทาง บางส่วนก็ถูกส่งต่อลงไปด้านหลัง
เฉิงเจียซึ่งอยู่ด้านหลังเห็นว่าเฉินอู่เริ่มจัดการกับท่อนซุงและก้อนหินที่กั้นทางแล้ว ก็เร่งสั่งให้ทหารในกองของตนเข้าไปรับหน้าเข้ารับช่วงต่อ แล้วส่งต่อไปด้านล่างอย่างไม่ขาดสาย ต่อลงไปอีกก็คือกองของเจียงฉิน เจียงฉินก็ส่งคนลงมือเพื่อเตรียมพร้อมรับช่วงต่อไป