พระราชโองการสองฉบับทำให้ลิโป้มีความยินดีเป็นล้นพ้น เพียงแค่ได้รับการเอาใจและแสดงไมตรีจิตเล็กน้อย เขากลับเชื่อสนิทใจไม่คลางแคลง แม้กระทั่งความแค้นที่ซุนเซ็กเคยสังหารบิดาของตน เขาก็ยังไม่คิดคำนึง โดยคิดว่าซุนเจินจะยอม "ลืมความบาดหมางที่ผ่านมา" กับเขา และความคิดที่จะเข้าสู่ราชสำนักก็ยิ่งทวีความร้อนแรงขึ้นทุกขณะ
หากเปลี่ยนให้ซุนเจิน โจโฉ กระทั่งอ้วนเสี้ยว หรือเล่าเปียวมาอยู่ในจุดเดียวกับลิโป้ เกรงว่าพวกเขาคงไม่ไร้เดียงสาเช่นลิโป้เป็นแน่ ทว่าประสบการณ์และอุปนิสัย หัวคิดทางการเมือง สายตาและความรู้ของแต่ละคนย่อมแตกต่างกัน อีกทั้งยังตกอยู่ในสถานการณ์นั้นด้วยตนเอง ดังนั้นเรื่องที่คนนอกเห็นว่าเหลือเชื่อ ตัวผู้นั้นกลับอาจทำลงจริง ลิโป้ในยามนี้ก็กำลังตกอยู่ในสภาพเช่นนี้