# ตอนที่ 328 — จันทร์เก่าเหนือลานซาชิว (ตอน 6)
ตั๋งหมินเรียกทหารองครักษ์ให้ไปตามลิฉุยกับกุยกีมา กวนอูยืนเย็นชาดูอยู่ห่าง ๆ อยู่เบื้องหลังที่นั่งของเล่าปี่ มิเอ่ยวาจาแม้แต่คำเดียว
มิช้านัก ลิฉุยกับกุยกีก็มาถึง
ระหว่างทางที่มานั้น สองคนได้ฟังทหารองครักษ์ของตั๋งหมินเล่าต้นสายปลายเหตุแล้ว ครั้นเข้าในกระโจม คำนับฮองฮูสงเสร็จ ก็กวาดสายตาอย่างมิเป็นมิตรมองดูกวนอู ฮองฮูสงกล่าวว่า "ในกระโจมคนมากที่แคบ ลองฝีมือกันมิถนัด พวกเราเลื่อนกายออกไปนอกกระโจม ชมพวกเขาประลองยุทธ์กันดีกว่า"
คนทั้งหลายรับคำ ลุกจากที่นั่งตามฮองฮูสงออกไปนอกกระโจม
เล่าปี่ กวนอู เตียวหุย ลิฉุย กุยกี ก็พากันออกมาจากเบื้องหลัง
เหล่าทหารองครักษ์ของบรรดานายทัพที่อยู่นอกกระโจมรู้ข่าวว่าจะมีคนประลองยุทธ์กันแล้ว ทั้งพวกที่หลบแดดอยู่ใต้หอสังเกตการณ์ และพวกที่เฝ้าอยู่นอกกระโจม ต่างพากันมาชุมนุมที่ริมลานจนหมดสิ้น
เล่าปี่มักมาที่กองกลางตามโจวจิ้ง ทหารองครักษ์เหล่านี้จึงล้วนรู้จักเขา
เล่าปี่เป็นคนใจกว้างโอบอ้อม คบหากับผู้คนได้ดี กิตติศัพท์มิเลว ทหารองครักษ์หลายคนมีใจชอบพอเขา แม้เพราะนายทัพของแต่ละคนอยู่ในที่นั้น มิสะดวกจะส่งเสียงเชียร์ให้เขากับกวนอู แต่ก็ต่างส่งสายตาสื่อความ คอยให้กำลังใจสองคนผ่านแววตา
ซุนเจินยืนอยู่ใกล้ ๆ ฮองฮูสง เบื้องหน้าพอดีเป็นที่ที่เหล่าทหารองครักษ์มาชุมนุมกัน เก็บสีหน้าของคนเหล่านั้นไว้ในสายตาจนหมด คิดในใจว่า "เล่าปี่ผู้นี้ช่างเป็นคนได้ใจคนจริง ๆ เขากับทหารองครักษ์เหล่านี้น่าจะมิได้สนิทสนมกันนัก เพียงแต่มักมาพบกันที่กองกลางก็ยังได้รับความสนับสนุนจากพวกเขา ช่างหาได้ยากแท้" ยามที่ทหารองครักษ์ของบรรดานายทัพส่วนใหญ่ต่างหลบแดดอยู่ใต้หอสังเกตการณ์ เล่าปี่กลับเป็นหนึ่งในจำนวนไม่กี่คนที่ยืนคอยอยู่นอกกระโจมกลางแดดจ้า ว่าตามเหตุผลแล้ว คนที่แปลกแยกผิดจากผู้อื่น แตกต่างเป็นเอกเทศ มักจะถูกรังเกียจกีดกัน ทว่าเล่าปี่กลับมิเพียงมิถูกกีดกัน หากยังได้รับการสนับสนุนจากพวกเขาเสียอีก หากเปลี่ยนเป็นซุนเจิน ซุนเจินถามใจตนแล้วก็ทำมิได้
ลิฉุยกับกุยกีกระซิบปรึกษากันสองสามคำ