เว็บไซต์ เฟยซู่จงเหวิน การเข้าถึงโดเมนภาษาจีนด้วยคลิกเดียว
“เจ้าหลอกข้า” กุยกีเอ่ยกับภรรยาพลางหัวเราะ
ภรรยาของเขากล่าวว่า “เหตุใดท่านสามีจึงกล่าวเช่นนั้น?” ชี้ไปยังสาวใช้ที่ตายเพราะพิษ พลางว่า “นางจะเป็นเพราะถูกพิษตายไปเปล่าๆ ได้อย่างไรเล่า?”
“พิษในน้ำเต้าเจี้ยวนั้นไม่ผิดเพี้ยน ทว่าพิษนี้หาใช่ฝีมือของท่านรถศึกเป็นแน่ เจ้าจงบอกข้ามาตามตรงเถิด ว่าเป็นฝีมือของเจ้าหรือไม่?”
ภรรยาของเขาร้องว่าถูกใส่ความ กล่าวว่า “เหตุใดท่านสามีจึงกล่าวเช่นนี้! ท่านสามีไม่เชื่อใจหม่อมฉันหรือ? อีกประการหนึ่ง มิมีเหตุอันใด หม่อมฉันจะวางยาพิษในน้ำเต้าเจี้ยวไปไย!”
กุยกีหัวเราะพลางว่า “หากท่านรถศึกคิดจะวางยาพิษสังหารข้าจริง เช่นนั้นในงานเลี้ยงก็ย่อมวางยาพิษข้าได้ เหตุใดต้องลำบากวกวนมาวางยาพิษในน้ำเต้าเจี้ยวเช่นนี้เล่า? ถึงแม้ข้าจะเป็นเพียงคนหยาบ แต่หาใช่คนโง่ไม่ เจ้าอย่ามาหลอกข้าอีกเลย! ส่วนเหตุที่เจ้าหลอกข้านั้น ข้าก็พอคาดเดาได้เป็นข้อสองข้อ หาไม่พ้นเป็นเพราะเจ้าเห็นว่าข้าทุกครั้งที่ไปงานเลี้ยงของท่านรถศึก ล้วนค้างคืนอยู่ที่บ้านของเขา จึงเกิดความหึงหวงขึ้นมา......ที่ข้าพูดมานี้ ถูกต้องหรือไม่?”