พลันได้แรงดลใจปิติคลั่ง นิ้วมิหยุดโบยบินดั่งเหยี่ยวบนฟ้า เขียนเสร็จเกาคางชมเงาในกระจกเงา แลกด้วยจันทราได้ทรัพย์สามสองหรือไม่?
เล่าปี่ย่อมเต็มใจรับภารกิจนี้
ในโลกนี้มีคนประเภทหนึ่งที่มีเสน่ห์ดึงดูดผู้คนมาแต่กำเนิด มีมิตรสหายมาก ซุนเจินเคยพบคนเช่นนี้ในชาติก่อน หลังจากข้ามภพมาก็เคยพบเช่นกัน อาทิ เฉินเปา หรือกระทั่งเล่าปี่ เสน่ห์ดึงดูดของเฉินเปานับว่าไม่เลว แต่นักเทียบกับเล่าปี่แล้วยังห่างไกล
ตั้งแต่เมื่อซุนเจินรู้จักกับเล่าปี่แรกเริ่ม ครั้งนั้นอยู่ในกองทัพของฮองฮูสง ซุนเจินก็มีจิตคิดสังหารเล่าปี่แล้ว ทว่าผ่านการพบปะไม่กี่ครั้งสั้นๆ ขณะที่มีจิตสังหารก็อดมิได้ที่จะเกิดความชอบพอต่อเขา จากนี้ย่อมเห็นได้ว่า เมื่อเทียบกับคนธรรมดา เล่าปี่มีข้อได้เปรียบโดยธรรมชาติในการคบหาผู้คน การที่เขาสามารถได้กวนอู เตียวหุย และขันยงมาติดตาม อีกทั้งยังได้รับความรักใคร่จากเล่าเหิงจึงมิใช่เรื่องน่าประหลาดใจ
ซุนเจินไม่เต็มใจให้เล่าปี่ออกไปตรวจราชการตามอำเภอ แต่เมื่อเรื่องดำเนินมาถึงขั้นนี้แล้ว ก็ทำได้เพียงยอมรับโดยปริยาย
หลังจากกำหนดวันออกเดินทางสำหรับเล่าปี่และเว่ยช่างเสี่ยวลี่กงเฉาร่วมกับเล่าเหิง โดยตกลงเป็นวันรุ่งเช้า จากนั้นซุนเจินจึงพาเล่าปี่และหานตานหรงกล่าวลาจากไป ระหว่างทางกลับจวนจงเว่ย ซุนเจินกล่าวกับเล่าปี่ว่า "เมืองเจ้าถึงเล็กก็มีถึงห้าอำเภอ หิมะปกคลุมเส้นทาง ฟ้าหนาวดินเย็น การรับสารตราออกตรวจราชการ สอบสวนข้าราชการและราษฎรเป็นเรื่องทุกข์ยาก เหียนเต๊ก เจ้าต้องการสิ่งใดหรือไม่? บอกมาได้ตามใจ"
เล่าปี่ได้งานตรวจราชการ คิดว่าตนมีโอกาสแสดงความสามารถ สร้างชื่อเสียงในเมือง จึงดีใจยิ่งนัก กล่าวว่า "สิ่งที่ข้าต้องการ มีเพียงรถหนึ่งคันกับสารตราหนึ่งฉบับ หามีสิ่งอื่นไม่"
"การก่อกบฏของโจรโพกผ้าเหลืองครั้งนี้ยังมิสงบ เจ้าออกตรวจราชการครั้งนี้ เส้นทางเกรงว่าจะมิสงบ มีเพียงรถหนึ่งคันกับสารตราหนึ่งฉบับจะได้อย่างไร? เช่นนี้เถิด ข้าจะคัดเลือกทหารคู่ใจที่เก่งกาจให้เจ้าไปด้วย คุ้มกันตลอดทาง เป็นอย่างไร?"
"จะกล้ารบกวนให้ทหารคู่ใจของพี่ชายติดตามไปด้วยได้อย่างไร? ข้าเพียงพาหยุนฉางกับเอ๊กเต๊กไปก็พอแล้ว"