นี่เป็นการชดเชยของเมื่อวาน
——
ครั้งกระนั้น ในต้นรัชกาลฟื้นฟูราชวงศ์นี้เอง พระเชษฐภคินีม่ายของพระเจ้ากวงอู่ตี้ — องค์หญิงหูหยาง — ทรงพึงใจซ่งหง ปรารถนาจะอภิเษกสมรสด้วย พระเจ้ากวงอู่ตี้จึงรับสั่งเรียกซ่งหงเข้าเฝ้า ตรัสแก่เขาว่า "สุภาษิตว่าไว้ เมื่อสูงศักดิ์ก็เปลี่ยนมิตร เมื่อมั่งคั่งก็เปลี่ยนเมีย นี่เป็นวิสัยมนุษย์มิใช่หรือ" เพื่อหยั่งเอาจิตใจของซ่งหง ซ่งหงรู้เท่าทันพระประสงค์ จึงทูลตอบว่า "ข้าพระบาทได้ยินว่า มิตรในคราวยากจนนั้นมิอาจลืม ภรรยาที่เคยร่วมซดข้าวลีบมิอาจขับออกจากเรือน" โดยที่ยังมิทันให้พระเจ้ากวงอู่ตรัสให้แจ่มแจ้ง เขาก็กราบทูลปฏิเสธอย่างนอบน้อมทันที
"มิตรในคราวยากจนนั้นมิอาจลืม ภรรยาที่เคยร่วมซดข้าวลีบมิอาจขับออกจากเรือน" วาจาที่ซ่งหงทูลตอบกวงอู่ตี้นี้ แท้จริงเน้นหนักที่ "ภรรยาที่เคยร่วมซดข้าวลีบ" หากจะเทียบเคียงในวันนี้ ผู้คนเช่นเล่าปี่ กวนอู เตียวหุย และขันยง ก็นับว่าเป็น "มิตรในคราวยากจน" ได้ ไม่ต้องกล่าวถึงขันยงเลย เล่าปี่ กวนอู เตียวหุย ทั้งสามนั้นมีความผูกพันฉันพี่น้องอย่างลึกซึ้ง ในยามนี้ทั้งสามคนแม้ต่างก็ดำรงตำแหน่งสูง ทว่าความรักใคร่ระหว่างกันกลับมิได้เปลี่ยนไปแม้แต่น้อย พอจดหมายของเล่าปี่ส่งไปถึง กวนอูก็พลันไม่คำนึงถึงความเหนื่อยล้าจากการลาดตระเวนหลายวัน ไม่คำนึงถึงอากาศหนาวเหน็บ รีบลาหยุดเพื่อจะไปพบเขาที่ยู่หนานทันที เตียวหุยมีราชการทหารรัดตัว แบกรับภาระความปลอดภัยของทั้งเมืองเน่ย์หวง แม้มิอาจไปพบเล่าปี่ด้วยตนเอง ก็ยังเขียนตอบกลับมาฉบับหนึ่ง ให้คนขี่ม้าเร็วส่งไปยังอู่หนาน
ซุนเจินในวันรุ่งขึ้นได้ทราบข่าวว่ากวนอูปฏิเสธงานเลี้ยงรับรองและรีบรุดไปอู่หนานตลอดคืน ก็พลันรู้สึกห่อเหี่ยวเต็มอก ประหนึ่งว่าได้สูญเสียสิ่งใดไป
เขาถอนหายใจยาวพลางกล่าวกับคนข้างกายว่า “หยุนฉาง เป็นผู้หาญกล้าโดยแท้”
เมื่อเทียบกับมิตรภาพระหว่างเล่าปี่ กวนอู และเตียวหุย โดยเฉพาะเล่าปี่กับกวนอูแล้ว ซุนเจินรู้สึกว่ากลวิธีเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ตนใช้พยายามแทรกแซงทั้งสามนั้น ช่างต่ำต้อยน่าอายยิ่งนัก