เว็บอ่านเร็ว. โดเมนจีนคลิกเดียวถึง
ยามเช้าต้นฤดูร้อน สายลมยังเจือความเย็น แสงจากตะวันแรกเริ่มอ่อนบางทอดลง
บนถนนหลวงกว้างใหญ่ ฝุ่นคลุ้งตลบ ธงปลิวสะบัด กองกำลังหนึ่งกำลังมุ่งหน้าไปทางตะวันออก
กองกำลังนี้ ก็คือกองที่ลิฉุยและกุยกีส่งมาเสริมกำลังให้แก่เจิ้งเซี่ยน
ผู้บัญชาการสองนาย คนหนึ่งชื่อกัวหง คนหนึ่งชื่อหูเจิ้ง หูเจิ้งเป็นนายทหารของลิฉุย กัวหงเป็นนายทหารของกุยกี และเป็นหลานน้องของกุยกี
กองของกัวหงอยู่ข้างหน้า กองของหูเจิ้งอยู่ข้างหลัง รวมทั้งหมดสี่พันนายทั้งเดินเท้าและทหารม้า เมื่อรวมกับพลเรือนที่ติดตามกองทัพ ขบวนยืดยาวไปบนถนนหลวงเป็นระยะทางกว่าลี้สองลี้
ในกองหน้าของกัวหงนั้น กัวหงขี่ม้าเหลียงจิ๋วร่างใหญ่ เงยหน้ามองไปข้างหน้า
นับแต่กองกำลังออกจากเตียงอันมา มิได้หยุดพักระหว่างทางนัก เมื่อคืนยิ่งเร่งเดินทางจนดึกดื่น กัวหงรู้ว่าทหารทั้งหลายอ่อนล้ามากแล้ว มองไปข้างหน้าแล้วกล่าวกับนายทหารที่ติดตามว่า "อีกยี่สิบลี้ข้างหน้าก็ถึงเมืองเจิ้งเซี่ยนแล้ว พวกเร่งอีกหน่อย น่าจะไปถึงก่อนเที่ยง เมื่อเข้าเมืองแล้ว ข้าจะให้สวินสกุลซุนตีวัวฆ่าแพะ เลี้ยงดูพวกเจ้าอย่างดี"
นายทหารทั้งหลายรับคำ
ข้างหน้าราวหนึ่งลี้ มีนกบินขึ้นจากข้างทาง
แรกเริ่มกัวหงมิได้สนใจ แต่ทันใดนั้นสายตาของเขาก็ย้อนกลับไปยังจุดที่นกบินขึ้น ซึ่งเป็นป่าละเมาะเบาบางแห่งหนึ่ง
เขามองดูอยู่สองสามหน แล้วใช้แส้ม้าชี้ สั่งนายทหารผู้หนึ่งว่า "เจ้านำทหารม้าสองสามนายไปดูที่นั่น"
เพียงเขาออกคำสั่ง นายทหารที่ติดตามอยู่ข้างกายก็รู้เหตุ
นายทหารผู้รับคำสั่งหัวเราะ "อย่างไรหรือ ท่านแม่ทัพกังวลว่าที่นั่นมีกองซุ่มของโจรซุนหรือ รายงานทัพมิได้แจ้งว่ากองของโจรซุนยังอยู่ที่เมืองหงหนง และเจิ้งเซี่ยนก็ไม่มีรายงานว่าถูกตีแตก ทหารของโจรซุนจะมาถึงที่นี่ได้อย่างไร"
กัวหงว่า "สวหม่า (นายทหารฝ่ายธุรการ) จนบัดนี้ยังไม่กลับมารายงานข้า จำต้องระวังไว้ก่อน"