เฟยซู่จงเหวิน. เข้าถึงโดเมนภาษาจีนได้ในคลิกเดียว
ชีหยงก็ยกมือชี้ไปทางจั๋วอิงกับพวก แล้วกล่าวว่า “เมื่อครู่ที่พวกเจ้าพูดกันว่า รีบเร่งเข้าโจมตีเมืองเกรงว่าจะยึดได้ยากนั้น เห็นว่าเป็นความเห็นที่ถูกต้องนัก กองหนุนของศัตรูอย่างช้าที่สุดก็จะมาถึงก่อนพลบค่ำวันพรุ่งนี้ ถ้าจะเข้าโจมตีเมือง ถึงแม้จะเริ่มโจมตีตั้งแต่บัดนี้ เราก็มีเวลาแค่หนึ่งวันหนึ่งคืน หากจะตีเมืองเจิ้งที่ค่อนข้างแข็งแกร่งนี้ให้แตก ก็ยากยิ่งนัก และหากเมืองยังไม่แตกแต่กองหนุนศัตรูมาถึงแล้ว กองทหารของเราก็จะตกอยู่ในสภาพคับขันสองด้าน
“หากตีเมืองไม่สำเร็จ การที่กองทหารเราพ่ายแพ้เป็นเรื่องเล็ก แต่การตีเมืองเจิ้งครั้งนี้ ในฐานะกองหน้าของกองทัพปราบทรราช เป็นการรบครั้งแรกของกองทัพราชวงศ์หลังจากเข้าด่านมา หากทำให้เกียรติภูมิของนายพลต้องด่างพร้อย บาปของพวกเราก็ใหญ่หลวงนัก! ดังนั้น ข้าเห็นว่า ข้อเสนอให้กองพันเร่งเข้าโจมตีเมืองเจิ้งนี้ไม่สมควรนำไปปฏิบัติ ในความเห็นของข้า เห็นควรให้เคลื่อนกองกำลังหลักของเราไปสกัดกองหนุนศัตรูก่อน รอให้ปราบได้แล้ว จากนั้นจึงวกกลับมายึดเมือง เมื่อถึงตอนนั้นกองหนุนศัตรูถูกกำจัดแล้ว การยึดเมืองก็จะง่ายขึ้นด้วย”
เมื่อเทียบกับการเข้าโจมตีเมืองทันที และยึดเมืองเจิ้งให้ได้ก่อนกองหนุนของข้าศึกจะมาถึง ชีหยงเห็นว่าควรจะเข้าโจมตีกองหนุนของข้าศึกก่อน
เมื่อเทียบสองแผนการนี้ แผนของชีหยงย่อมมั่นคงกว่าเป็นแน่
ทว่าฟังจากความหมายในคำพูดของชีหยงแล้ว ก็หาใช่เพียงการต้านทานกองหนุนศัตรูเช่นที่แม่ทัพอย่างจั๋วอิงเสนอไว้ เพื่อรอให้กองกำลังหลักของซุนเจินมาถึงเท่านั้นไม่ แต่กลับคิดจะปราบกองหนุนของข้าศึกให้ได้ก่อน แล้วจึงวกกลับมายึดเมือง ในกรณีนี้ ก็จะเกิดปัญหาใหญ่อย่างหนึ่งขึ้นมา
จัวอิงอดกลั้นมิไหว จึงเอ่ยขึ้นว่า “ได้ยินว่าเจตนาของท่านแม่ทัพ คือจะจัดการกำลังเสริมของพวกกบฏให้สิ้นซากเสียก่อน แล้วจึงยึดเมืองหรือขอรับ”
ชีหยงพยักหน้าแล้วว่า “ข้าก็คิดเช่นนั้น”