เฝิงก่งและโลซกพบขบวนรถม้าพร้อมเหล่าทหารกลางทาง ซึ่งแท้จริงคือกองกำลังที่ไปยังเมืองกิ่วเกียงตามคำสั่งของซุนเจินเพื่อเรียกตัวจิวท่ายนั่นเอง ครั้นถึงนอกเมืองตันเสีย ทหารคุ้มกันต่างก็กลับค่ายของตน ส่วนเสมียนน้อยของมณฑลกับทูตมณฑลได้นำจิวท่ายและพรรคพวกเข้ามาในเมือง ล่วงเข้าชั้นในของเมือง ไปถึงจวนผู้ว่าการมณฑล จึงให้คนไปแจ้งขอเข้าพบด้านใน
ซุนเจินตลอดสองวันมานี้ครุ่นคิดถึงข้อเสนอของจางเจาที่ให้ส่งทูตไปยังเตียงอันเพื่อเข้าเฝ้าองค์จักรพรรดิ หลังจากใคร่ครวญอย่างถ้วนถี่แล้ว บัดนี้เขาก็ได้ตัวผู้เหมาะสมแล้ว เนื่องจากก่อนหน้านี้ซุนฮกและคณะก็เคยเสนอเรื่องนี้เช่นกัน ดังนั้นเมื่อส่งโลซกกลับไปแล้ว เขาจึงเรียกซุนฮกเข้ามาหารือด้วย
แม้ซุนฮกจะมีตำแหน่งในกรมทหาร โดยปัจจุบันเป็นนายกองเสนาธิการ ทว่าแท้จริงแล้วหน้าที่หลักคือช่วยซุนเจินตัดสินใจในกิจการบ้านเมือง
ข้าหลวงมณฑลแห่งราชวงศ์ฮั่นแต่เดิมนั้น มีหน้าที่ตรวจตรามณฑลและสอดส่องกล่าวโทษขุนนางผู้ใหญ่ตามอำเภอและแคว้น หาได้มีอำนาจทางทหารหรือการปกครองไม่ เหตุนี้การตั้งข้าราชการในจวนผู้ว่าการมณฑลจึงเรียบง่ายนัก อัตรากำลังพลก็ไม่มาก หาใช่ว่าจะมีสำนักต่างๆ ครบถ้วนเช่นในอำเภอหรือแคว้นซึ่งแบ่งแยกจัดการกิจธุระทุกด้านไม่ คงมีก็แต่ข้าราชการผู้ช่วยปฏิบัติราชการด้านต่างๆ เท่านั้น ส่วน “สำนัก” นั้นมีเพียงสำนักบัญชีและคลังที่ดูแลทรัพย์สินธัญพืชกับบัญชีทะเบียน สำนักที่ปรึกษาไว้สำหรับเลี้ยงดูบัณฑิตผู้เป็นปราชญ์ หากเกิดศึกสงครามก็จะตั้งสำนักทหารเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งแห่ง รวมแล้วมีเพียงไม่กี่แห่งเท่านั้น