รอบสอง
——
อำเภอเว่ย จวนอวี๋ตู๋
ตั้งแต่ซุนเจินเข้ารับตำแหน่งที่วุยกุ้น มักมีหน่วยสอดแนมและสายลับที่อวี๋ตู๋ส่งไปเข้าออกจวนอยู่เสมอ และยิ่งในช่วงไม่กี่วันนี้มีมากขึ้น หลังจากรายงานให้อวี๋ตู๋ทราบเรื่องกบฏทหารในอำเภอเย่และการที่ซุนเจินจัดงานเลี้ยง “อัปยศตน” แล้ว วันนี้ สายลับอีกคนหนึ่งรีบมาจากอำเภอเย่ ขอเข้าพบอวี๋ตู๋
“รายงานท่านแม่ทัพ ซุนผู้ร้ายล้มป่วยแล้ว”
“ล้มป่วยหรือ?”
“ขอรับ”
“เป็นโรคอะไร?”
“ยังไม่ทราบแน่ชัดว่าเป็นโรคอะไร แต่ช่วงนี้ เล่าปี่ ซวนคาง คนสนิทของซุนผู้ร้ายแทบจะไปจับจ่ายซื้อยาที่ร้านหมอในตลาดอำเภอทุกวัน ยาที่ซื้อก็หลากหลายจนดูไม่ออกว่าเขาป่วยเป็นอะไร”
อวี๋ตู๋ไม่พอใจความสามารถของสายลับคนนี้อย่างมาก กล่าวอย่างไม่สบอารมณ์ว่า “จะไม่รู้ว่าเขาป่วยเป็นอะไรได้อย่างไร? เขาไม่ได้เชิญหมอมารักษาหรือ? ไปสืบจากหมอที่เขาเชิญมาก็รู้แล้วมิใช่หรือ?”
“ใต้บังคับบัญชาของซุนผู้ร้ายมีผู้หนึ่งชื่อฟานอาว่าเป็นศิษย์ของหมอชื่อดังจากแคว้นอื่น ฝีมือการแพทย์สูงส่ง ดังนั้นซุนผู้ร้ายจึงไม่ได้เชิญหมอในอำเภอเย่ แต่ให้ฟานอาผู้นี้ตรวจรักษา”
ที่ปรึกษาคนหนึ่งซึ่งนั่งอยู่ด้านล่างของโถงใหญ่ยิ้มออกมา กล่าวว่า “ยินดีกับท่านแม่ทัพ ยินดีกับท่านแม่ทัพ”
ก่อนหน้านี้ไม่นาน เมื่อได้ยินว่าตระกูลใหญ่ในอำเภอเย่ส่วนใหญ่ไม่ยอมตอบรับคำเชิญไปร่วมงานเลี้ยงของซุนเจิน มีที่ปรึกษาคนหนึ่งเคยยินดีกับอวี๋ตู๋ ซึ่งก็คือคนผู้นี้เอง
อวี๋ตู๋เห็นว่าเขามาแสดงความยินดีอีกครั้ง จึงถามว่า “เรื่องใดจึงน่ายินดี?”
“ซุนผู้ร้ายติดโรคร้ายแรง น่ายินดียิ่ง”
“ตอนนี้รู้เพียงว่าเขาป่วย ยังไม่รู้ว่าเป็นโรคอะไร ท่านอาจารย์เหตุใดจึงว่าเขา ‘ติดโรคร้ายแรง’?”
ที่ปรึกษาผู้นี้ลูบเครายิ้มน้อย ๆ สีหน้าเหมือนจะมองทะลุแผนการของซุนเจิน กล่าวว่า “ถ้าไม่ป่วยหนัก คนสนิทอย่างเล่าปี่ ซวนคาง จะต้อง ‘ซื้อยาหลากหลาย’ ไปทำไม? นี่ต้องเป็นเพราะซุนผู้ร้ายติดโรคร้ายแรงแต่ไม่อยากให้คนนอกรู้ จึงทำเช่นนี้ ไม่เคยได้ยินในคัมภีร์ว่า ‘อยากจะปิดกลับยิ่งเด่นชัด’ หรือ?”
อวี๋ตู๋กล่าวว่า “ท่านอาจารย์พูดมีเหตุผล แต่... ‘อยากจะปิดกลับยิ่งเด่นชัด’ หมายความว่าอะไร?”