งักจิ้นรู้ดีว่าซุนเจินมีรูปแบบการทำงานที่ง่ายและรวดเร็ว จึงไม่รู้สึกประหลาดใจที่ซุนเจินเข้าสู่หัวข้อได้เร็วเช่นนี้ แม้จะคาดเดาเจตนาที่ซุนเจินเรียกเขามายังอำเภอถานไว้แล้ว แต่เมื่อได้ยินซุนเจินเอ่ยปาก เขาก็ยังอดตื่นเต้นเล็กน้อยไม่ได้ เขาพยายามระงับอารมณ์ คิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วทูลตอบว่า 'เล่าหยู เฉิงแห่งแฮผีชำนาญราชการแผ่นดิน รอบรู้สถานการณ์ในแฮผี กระผมเห็นว่า เขาสามารถแบกรับภาระนี้ได้'
เล่าหยูเป็นชาวเองอิม บ้านเกิดเดียวกับซุนเจิน
เองอิมมีตระกูลใหญ่สองตระกูล ตระกูลหนึ่งคือซุน อีกตระกูลหนึ่งคือเล่า
ตระกูลเล่าเป็นเชื้อสายราชสกุลฮั่น รับราชการมาหลายชั่วคน ในตระกูลมีผู้หนึ่งชื่อเล่าอี้ เป็นอาแท้ ๆ ของเล่าหยู เป็นบัณฑิตผู้มีชื่อเสียงในปัจจุบัน ชอบช่วยเหลือผู้ตกทุกข์ได้ยาก เมื่อครั้งฮ่องเต้เสด็จย้ายไปเตียงอันนั้น เขาดำรงตำแหน่งจวิ้นซ่างจี้เยวี่ยน แม้หนทางจะวิกฤต เขาก็มิได้หวาดหวั่น เดินทางทั้งกลางวันกลางคืนจนถึงเตียงอันเพื่อถวายฎีกา พระราชโองการสรรเสริญความจงรักภักดีและวิริยะของเขา แต่งตั้งให้เป็นที่ปรึกษาราชสำนักเป็นพิเศษ ต่อมาไม่นาน ได้ย้ายเขาไปเป็นเจ้าเมืองตันลิว เขาแจกจ่ายทรัพย์สินทั้งหมดจนหมดสิ้น แล้วออกเดินทางด้วยเกวียนเปล่าเพียงลำพัง ครั้นถึงตันลิวแล้ว เขาก็มิได้แย่งชิงอำนาจกับเตียวเมา กลับยินยอมเป็นเพียงแขกผู้ช่วย การมีชื่อเสียงของเล่าหยูอาจสู้เล่าอี้ไม่ได้ แต่เขาก็รับราชการในเมืองและอำเภอมานาน จึงรอบรู้ราชการเป็นอย่างดี
