เดือนนี้มิอาจเขียนครบสามสิบตอน ยังขาดอีกสิบห้าตอน จึงเลื่อนไปชดเชยให้ครบในเดือนหน้า
——
ซุนฮิวถามว่า "อย่างไรหรือ?"
ซุนเจินตอบว่า “ตั๋งโต๊ะส่งทหารเข้าโจมตีแคว้นฮ่อลาย หวังควงพ่ายแพ้อย่างยับเยิน”
แถบฮ่อลายในขณะนั้นมีกองกำลังสามสาย สายหนึ่งเป็นของหวังควาง สายหนึ่งเป็นของอ้วนเสี้ยว และอีกสายหนึ่งคือหันฮกส่งไปช่วยอ้วนเสี้ยว กองกำลังทั้งสามรวมพลเดินเท้าและม้าได้หลายหมื่น นับว่าทหารกล้าม้าศึก ทั้งยังมีฮองโหเป็นแนวกั้นธรรมชาติ ทว่ากลับถูกตั๋งโต๊ะเข้าโจมตีจนเอาชัย เป็นเรื่องน่าอัศจรรย์ยิ่ง
เฉิงเจียถามว่า "พ่ายแพ้อย่างไร?"
กองทัพต่งแสร้งโอ้อวดกำลัง ทำให้หวังควงเข้าใจผิดว่าพวกเขาจะข้ามแม่น้ำจากอำเภอผิงอิน จึงตรึงกำลังป้องกันริมฝั่งตรงข้ามผิงอินอย่างแน่นหนา แต่กองทัพต่งกลับส่งกองกำลังชั้นยอดลอบข้ามแม่น้ำที่ท่าข้ามเสี่ยวผิงซึ่งอยู่ทางตะวันออกของผิงอิน แล้วอ้อมไปยังด้านหลังของกองกำลังหวังควง เร่งเข้าโจมตีอย่างรวดเร็ว กองกำลังของหวังควงจึงพ่ายแพ้ย่อยยับ
เสียหายมากน้อยเพียงใด?
เกือบถูกกวาดล้างทั้งกอง
“อ้วนกี๋กี หันกิจิ๋ว มิได้ยกไปช่วยรึ?”
"กองทัพตงโจมตีสายฟ้าแลบ เคลื่อนพลรวดเร็วยิ่ง พอปะทะเสร็จก็ถอนตัวจากไป พอทัพหนุนของขุนพลรถศึกหยวนมาถึง พวกเขาก็ข้ามแม่น้ำกลับเหอหนานไปนานแล้วขอรับ
ซีจื้อไฉนิ่งไปชั่วครู่ แล้วกล่าวว่า “ช่างเป็นตั๋งโต๊ะเสียจริง ทางด้านเมืองเองฉวนและโลหยางนี้ เขาก็ใช้แผน ‘หลอกตีตะวันออก’ หลอกไปยกหนึ่ง ที่ผิงอินและเสี่ยวผิงจินก็ใช้แผน ‘หลอกตีตะวันออก’ อีกยกหนึ่ง สองแผนหลอกตีตะวันออก ทำให้แม่ทัพอ้วนสองนายพ่ายแพ้ ทั้งยังทำให้ท่านโหวและโหวซุนต้องหลงกลครั้งใหญ่ไปเมื่อคราวก่อนอีกด้วย แผนการอันแยบยลนัก แผนการอันแยบยล!”
ซุนเจินวางรายงานศึกลง เรียกเตียนอุยที่อยู่นอกกระโจมเข้ามา แล้วสั่งว่า "เชิญท่านซุนโหวมา"
เตียนอุยรับคำแล้วเดินออกจากกระโจม สั่งคนให้ไปเชิญตัวซุนเกี๊ยนมาจากค่าย