เมื่อได้พบซุนเจิน เฉิงเจียก็ทราบรายละเอียดเรื่อง "ตั๋งโต๊ะถอดและตั้งฮ่องเต้" เพิ่มขึ้นอีกมาก
ตั๋งโต๊ะคิดจะถอดเล่าเปียนแล้วตั้งเล่าเหียบเป็นฮ่องเต้มานานแล้ว เพียงแต่ก่อนหน้านี้เขายังไม่มั่นคงในลกเอี๋ยง ทั้งยังถูกผู้ทรงอิทธิพลในลกเอี๋ยงอย่างอ้วนเสี้ยว กับขุนนางดังในราชสำนักอย่างโลติดคอยขัดขวาง จึงยังมิอาจดำเนินการได้ มาบัดนี้อ้วนเสี้ยวหนีไปกิจิ๋วแล้ว โลติดก็ถูกเขาปลดจากตำแหน่ง ออกจากลกเอี๋ยงไปซ่อนตัวที่ซ่างกู่กุ้น ผู้เป็นแกนหลักขัดขวางการถอดตั้งฮ่องเต้ล้วนไม่หลงเหลือในลกเอี๋ยง มีก็เพียงอ้วนเหว่ยมหาอุปราชที่ยังเป็นที่เกรงอกเกรงใจ แต่อ้วนเหว่ยนั้น หนึ่งเพราะเห็นแก่การรักษาตัว สองเพราะจิตใจเห็นแก่ตัว หาได้ขัดขวางไม่ กลับเห็นชอบในแผนการถอดตั้งของตั๋งโต๊ะเสียอีก ด้วยเหตุนี้ตั๋งโต๊ะจึงถอดเล่าเปียนและตั้งเล่าเหียบเป็นฮ่องต้องค์ใหม่ได้สำเร็จเมื่อไม่กี่วันก่อน
ในวันถอดตั้งฮ่องเต้นั้นเอง อ้วนเหว่ยในฐานะมหาอุปราชเป็นผู้เดินเข้าไปปลดพระราชลัญจกรหยกออกจากพระวรกายของฮ่องเต้น้อยเล่าเปียนด้วยตนเอง แล้วนำถวายแก่เฉินหลิวอ๋องเล่าเหียบ จากนั้นเล่าเหียบจึงขึ้นครองราชย์เป็นฮ่องเต้ เล่าเปียนถูกถอดเป็นหงหนงอ๋อง อ้วนเหว่ยประคองให้เล่าเปียนลงจากท้องพระโรง หันหน้าไปทางเล่าเหียบซึ่งขึ้นนั่งบัลลังก์ฮ่องเต้ทางทิศใต้ แล้วถวายบังคมสวามิภักดิ์ในฐานะข้าแผ่นดิน
โฮไทเฮาผู้เป็นพระมารดาบังเกิดเกล้าของเล่าเปียนประทับอยู่ ณ ที่นั้นด้วย ทรงกั้นพระแสง… สะอื้นจนไม่มีพระสุรเสียง ไม่อาจทราบได้ว่าพระนางจะทรงเสียพระทัยภายหลังที่ไม่ได้ทรงเชื่อคำทัดทานของโฮจิ๋น จนมิอาจกำจัดขันทีทั้งหมดได้ กลับเป็นเหตุให้โฮจิ๋นและโฮจิ๋นน้องชายต้องสังเวยชีพ หมดสิ้นผู้หนุนหลังในราชสำนักที่เข้มแข็ง และเปิดทางให้ตั๋งโต๊ะฉวยโอกาสยกพลเข้านครหลวง จนบังเกิดเป็นภาพอันน่าเศร้าสลดในวันนี้ — ไม่ว่าพระนางจะเสียพระทัยหรือไม่ ในโลกนี้ไม่มียาอายุวัฒนะใดจะย้อนคืนอดีต ล้วนไร้ประโยชน์สิ้น