เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ซุนเจินและคณะออกจากเมืองเพื่อตรวจตราอำเภอ นอกจากหานตานหรงและคนอื่นๆ แล้ว ซวนคางก็ติดตามไปด้วย
อำเภอหานตานตั้งอยู่ทางใต้สุดของแคว้นเจ้า ส่วนอำเภออื่นๆ ล้วนอยู่ทางเหนือของหานตาน ดังนั้นพวกเขาจึงออกจากเมืองทางประตูทิศเหนือ
จวนจงเว่ยตั้งอยู่ทางตะวันตกของเมือง ออกจากจวนมุ่งหน้าไปทางตะวันออก เดินไปจนถึงสี่แยก แล้วเลี้ยวขึ้นเหนือ
บรรดาตระกูลสูงส่งและผู้มีกำลังในอำเภอหานตาล้วนพำนักอยู่ทางเหนือของเมือง พอเข้าสู่เขตเหนือของเมือง บนถนนกว้างก็เห็นมีรถและม้าผ่านไปมาเนืองๆ ผู้คนที่เดินเท้าส่วนใหญ่ก็สวมหมวกสูงห่มชุดนักปราชญ์ แขนกว้างชายยาว หรือสวมอาภรณ์ปักแพรพรรณ สะพายถุงหอมและกระบี่คม ผิดแผกจากเขตตะวันตกและใต้ของเมืองยิ่งนัก
ซุนเจินเดินทางปลอมตัว จึงมิได้สวมอาภรณ์ขุนนางหรือตราประทับ มิได้สวมหมวก แต่ใช้ผ้าโพกศีรษะแทน สวมเสื้อผ้าหยาบสีดำธรรมดา สะพายดาบตรงวงแหวน(1)ที่เอว ดาบเป็นดาบร้อยชั้น(2)ดีเลิศ แต่ฝักดาบเป็นไม้ธรรมดา หานตานหรงและซุนฮิวก็แต่งกายหยาบเช่นกัน แคว้นเจ้าแม้จะเล็ก แต่จากหานตานไปถึงปั๋อเหรินทางเหนือสุดก็ไกลกว่าสองร้อยลี้ หากเดินเท้า อย่างน้อยก็ต้องใช้เวลาประมาณสิบวัน หากรวมการไปดูพื้นที่ภูเขาทางตะวันตกอีก คงไม่ต่ำกว่าเดือนหนึ่ง ซุนเจินไม่มีเวลามากนัก ดังนั้นแม้จะเป็นการตรวจอำเภอแบบปลอมตัว ก็ยังนำม้ามาด้วย แต่ม้าทั่งเสวี่ยอูจุยของเขานั้นเด่นเกินไป จึงมิได้นำมา ทุกคนใช้ม้าธรรมดา เพราะยังอยู่ในอำเภอ ซุนเจินจึงไม่ประสงค์จะควบม้าไป ทุกคนจูงม้าเดินอยู่ริมทาง
พวกเขาแต่งกายสามัญ และเดินอยู่ริมทาง ประกอบกับรถ ม้า และผู้คนที่ผ่านไปมาต่างก็มิได้สนใจพวกเขา