ปลายเดือนสาม มีผู้หนึ่งมาถึงอำเภอเงี่ย ---
ผู้นี้แท้จริงแล้วคือเจ้าเมืองเหลียงฉีที่ราชสำนักแต่งตั้ง
เพราะกบฏโพกผ้าเหลืองและอวี้ตู๋ ทำให้หลายอำเภอในวุยกุ้นขาดนายอำเภอตัวจริง บ้างเสียชีวิตในสนามรบ บ้างละทิ้งหน้าที่หลบหนี ผู้ที่รักษาการอยู่ล้วนเป็น "นายอำเภอรักษาการ" ที่ซุนเจินแต่งตั้ง เช่น เล่าปี่ดำรงตำแหน่งนายอำเภออู่ตาน เป็นต้น สภาพเช่นนี้ดำรงอยู่ต่อไปนานไม่ได้ เพราะมันเกี่ยวพันถึงอำนาจการควบคุมท้องที่ของราชสำนัก ดังคำที่ว่า 'เครื่องยศและนาม ศักดิ์ศรี ไม่ควรยกให้ผู้อื่น' คำว่า 'เครื่องยศ' นี้หมายถึงตำแหน่งขุนนางของแผ่นดิน ที่จริงแล้ว ราชสำนักได้แต่งตั้งบุคคลไปดำรงตำแหน่งนายอำเภอในหลายอำเภอที่ว่างลงของวุยกุ้นนี้มานานแล้ว เพียงแต่ด้วยเหตุสองประการ คนที่ได้รับแต่งตั้งจึงเพิ่งเดินทางมาถึงวันนี้
สองเหตุนั้น ประการแรกคือกระบวนการเชื่องช้า ผู้ที่ได้รับแต่งตั้งเป็นนายอำเภอในวุยกุ้นบางคนยังปฏิบัติหน้าที่อยู่ที่อื่น ราชโองการจะต้องส่งไปยังที่ที่พวกเขาดำรงตำแหน่ง ย่อมต้องใช้เวลา การส่งมอบงานก็ใช้เวลาอีก จากนั้นจึงเดินทางจากที่ทำงานเดิมมายังวุยกุ้น ก็ต้องใช้เวลาอีก จึงมาถึงล่าช้า อีกประการหนึ่ง เพราะเวลานี้แผ่นดินเกิดจลาจล เส้นทางคมนาคมไม่สะดวก ทุกหัวเมืองล้วนมีโจรผู้ร้าย ถึงแม้ผู้ได้รับแต่งตั้งเป็นนายอำเภอในวุยกุ้นบางคนจะพำนักอยู่บ้าน ยังไม่เคยเข้ารับราชการ และบ้านอยู่ไม่ไกลจากวุยกุ้นนัก แต่ระหว่างทางก็อาจพบโจรจนถึงแก่ชีวิตได้ เช่น ตำแหน่งนายอำเภอของอำเภอจงชิวในแคว้นเจ้า มีผู้เดินทางมาแล้วสามคน แต่ไม่มีใครมาถึงที่หมายได้เลย บ้างเจ็บป่วยตายระหว่างทาง บ้างพบโจรกลางทางเสียชีวิต จนบัดนี้ราชการของอำเภอนั้นยังให้ผู้ช่วยนายอำเภอผู้อู้รับผิดชอบอยู่ ด้วยสองเหตุนี้ กว่าผู้มารับตำแหน่งนายอำเภอในวุยกุ้นจะมาถึงได้สักคนก็เพิ่งมาถึงวันนี้
ถึงแม้จะมาช้าและมาเพียงคนเดียว แต่อย่างไรก็เป็น "ขุนนางที่ราชสำนักส่งมา" ซุนเจินจึงให้ความสำคัญมาก สั่งให้ขุนนางปกครองแคว้น หวังฉง ออกไปต้อนรับ พาเข้ามายังอำเภอเงี่ย เชิญเข้าสู่จวน และเลี้ยงสุราอาหารแก่เขาหนึ่งมื้อ