โจงั่งถามว่า “ท่านพ่อ สองคนนั้นคือใครกัน”
“ก็คือพี่น้องซินเปงกับซินผี” โจโฉกล่าว “พี่น้องสองคนนี้ก็ได้รับความไว้วางใจจากเปิ่นชูยิ่งนัก เมื่อครั้งเปิ่นชูได้กิจิ๋ว ก็เพราะความดีความชอบของซินเปง หนทางเดียวในตอนนี้คือต้องโน้มน้าวพี่น้องเขาทั้งสองให้ช่วยข้า และขอให้พวกเขาช่วยเกลี้ยกล่อมเปิ่นชู ข้าจึงจะได้กลับไท่หยวน”
ครั้งนั้นอ้วนเสี้ยวไปแย่งชิงกิจิ๋วจากหันฮก ได้ส่งเกากัน ซินเปง กุยโต๋ และคนอื่นๆ ไปเป็นผู้เจรจาเกลี้ยกล่อมหันฮกให้ยอมยกกิจิ๋วให้อ้วนเสี้ยว — หันฮกเป็นชาวเองฉวน ซินเปงกับกุยโต๋ล้วนเป็นคนบ้านเกิดเดียวกัน เหตุที่อ้วนเสี้ยวส่งซินเปงกับกุยโต๋ไปเป็นผู้เจรจา ก็ด้วยสาเหตุสองประการ หนึ่งคือซินเปงและกุยโต๋ต่างเคยรู้จักมักคุ้นกับหันฮกมาก่อน เจรจาง่ายกว่า อีกประการหนึ่งก็เพื่อให้หันฮกได้เห็นว่า คนบ้านเกิดของท่านก็เข้าข้างข้าหมดแล้ว ท่านยังจะไม่ยอมยกกิจิ๋วให้ข้าอีกหรือ กล่าวโดยสรุปก็คือ ดังที่โจโฉว่าไว้ ในเหตุการณ์หันฮกยกกิจิ๋วให้อ้วนเสี้ยวคราวนั้น ซินเปงก็มีบทบาทไม่น้อยเช่นเดียวกับกุยโต๋ นับเป็นขุนนางผู้มีความชอบ
เรื่องราวการเปลี่ยนมือเจ้ากิจิ๋วในอดีตเหล่านี้ โจงั่งพอรู้อยู่บ้าง จึงทราบดีถึงความสำคัญของซินเปงซินผีในใจอ้วนเสี้ยว เขาจึงกล่าวว่า “พี่น้องซินเปงซินผีไม่เพียงได้รับความไว้วางใจจากท่านอ้วน ทั้งสองยังมีวาทศิลป์ หากท่านพ่อได้พวกเขามาช่วย ท่านอ้วนก็ต้องเปลี่ยนใจ ยอมให้ท่านพ่อกลับไท่หยวนแน่!...แต่ไม่รู้ว่าท่านพ่อจะใช้คำพูดเช่นไรโน้มน้าวพี่น้องซินเปงซินผีหรือ”
โจโฉกล่าวว่า “พี่น้องซินเปงซินผีเป็นผู้มีปัญญาหลักแหลม มิอาจใช้คำลวงมาตบตาได้ หากต้องการให้พวกเขาช่วยข้า ก็ไม่มีทางอื่น มีเพียงวิธีเดียว คือต้องบอกเล่าความจริงตามที่เป็น หรืออาจจูงใจพวกเขาได้” แล้วสั่งโจงั่งว่า “ไปเอายาของข้ามา”
โจงั่งตกใจ บนใบหน้าอ่อนเยาว์พลันปรากฏแววกังวลขึ้นทันที เขาถามอย่างลุกลนว่า “เหตุใด ท่านพ่อเกิดอาการลมศีรษะกำเริบอีกแล้วหรือ”
“ยังไม่ได้กำเริบ”
โจงั่งชะงักไป ถามว่า “เช่นนั้นท่านพ่อจะเอายาไปไย”