สามวันต่อมา ซูหนิงจัดงานเลี้ยงขึ้นที่หอวีรบุรุษ ต้อนรับมิตรสหายและญาติพี่น้องทั้งสองฝ่าย เรื่องราวดำเนินไปรวดเร็ว ซูหนิงในลกเอี๋ยงหาได้มีสหายเก่ามากมายไม่ หากนับถ้วนก็เพียงสองสามคนเท่านั้น ทว่าชัวหยงมีชื่อเสียงเลื่องลือ ถึงขั้นเป็นปราชญ์ใหญ่แห่งแผ่นดิน บัณฑิตผู้มีนามที่อยู่ในลกเอี๋ยงทราบข่าว ต่างพากันมาทั้งสิ้น แม้กระทั่งตระกูลอ้วนกับตระกูลเอี๋ยงแห่งหงหนง ก็ส่งผู้มาแสดงความยินดี
โจโฉจัดการอยู่หลายวัน ถูกโจโก๋ผู้เป็นบิดาล่วงรู้เรื่องที่ซูหนิงหมั้นหมาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งฝ่ายหญิงกลับกลายเป็นคุณหนูชัวหยงผู้มีชื่อเสียงสะเทือนแผ่นดิน ยิ่งทำให้โจโก๋ให้ความสำคัญมากขึ้น
เดิมทีโจโก๋เป็นบุตรบุญธรรมของโจเท้ง ผู้เป็นทายาทของโจเซินแห่งราชวงศ์ฮั่นก่อน เขาเป็นผู้มีปฏิภาณโวหารและรู้จักวางตน เหมาะแก่กาลเทศะ อาศัยอำนาจบารมีของโจเท้งจึงทะยานขึ้นสู่ตำแหน่งสูงอย่างรวดเร็ว จนได้ดำรงตำแหน่งหนึ่งในเก้าชิง ทั้งยังใช้อำนาจช่องทางหาผลประโยชน์เข้าตน สั่งสมทรัพย์สมบัติไว้เป็นอันมาก ภายหลังไม่พอใจตำแหน่งเก้าชิง จึงยอมทุ่มทรัพย์นับหมื่นตำลึง ซื้อตำแหน่งไท่เว่ย ได้ขึ้นเทียบชั้นเป็นหนึ่งในสามก๋ง
เมื่อโจโฉยังเยาว์วัย เขาใช้ชีวิตเสเพลสุรุ่ยสุร่าย ไม่เป็นที่โปรดปรานของโจโก๋ผู้บิดา ต่อมาโจโฉได้รับการเชิดชูจากลิแป๊ะเฉียให้เป็นเซี่ยวเหลียน และเข้ารับตำแหน่งผู้บัญชาการเขตลกเอี๋ยงเหนือ เขาปฏิบัติหน้าที่ด้วยความเที่ยงตรงเคร่งครัด จนกระทั่งได้แสดงความสามารถอันโดดเด่น จึงเป็นที่ยอมรับนับถือจากโจโก๋ เมื่อถึงเวลานั้น โจโก๋จึงใช้เส้นสายทุกระดับเพื่อย้ายโจโฉให้กลับมายังนครหลวง ดำรงตำแหน่งที่ปรึกษาราชสำนักฝ่ายตรวจการ
โจโก๋รู้แต่แรกแล้วว่าโจโฉกับซูหนิงมีมิตรภาพแน่นแฟ้นยิ่ง อีกทั้งซูหนิงยังมีความสามารถโดดเด่น ภายภาคหน้าจะต้องเป็นแขนซ้ายขวาของโจโฉเป็นแน่ ในใจจึงปรารถนาจะรู้จักมานาน ใคร่เห็นด้วยตาตนเอง ครั้นได้โอกาสนี้ ก็เลยติดตามโจโฉมาร่วมงานเลี้ยงด้วย