หลี่เชียนกล่าวว่าแม้ตัดสินใจนั่งเฝ้าดูความผันแปร แต่ในใจลึกยังคงเอนเอียงไปทางโจโฉ ด้วยประการแรก เขากับโจโฉเป็นสหายเก่าแก่ ประการต่อมา แม้ซุนเจินจะมีผลงานการรบอันครึกโครม แต่การที่โจโฉปราบปรามตังกุ๋นลงราบคาบนั้น หลี่เชียนได้ประจักษ์แก่ตาในระยะใกล้จากเฉิงซื่อ ดังนั้น เขาจึงมีหนังสือไปถึงโจโฉ แจ้งความตามจริงถึงการที่ซุนเจินชักชวนเขาและดูคล้ายหมายจะยึดครอบครองอาณาเขตของกุนจิ๋วทั้งหมดโดยเร็ว
หนังสือของหลี่เชียนนั้น ช้ากว่าสาส์นของเปาสิ้นหนึ่งวันจึงส่งถึงค่ายของโจโฉ
เปาสิ้นเมื่อวานส่งบุตรชายเปาเส้ามายังค่ายของโจโฉ ให้เปาเส้านำสารมอบด้วยตนเอง และให้เปาเส้ากราบเรียนสถานการณ์ในด้านตะวันออกของกุนจิ๋วให้โจโฉทราบโดยละเอียด บอกโจโฉว่า เจียงหูหลังจากปราชัยเล็กน้อยก็รักษาป้อมมั่นมิได้ออกมา กองกำลังของเขายากจะยกจากตงผิงไปช่วยเขาไท้ซาน กองกำลังของเล่ากงซานพ่ายให้แก่เล่าปี่ โจมตีเฉินเปาหลายหนก็มิอาจตีได้ ทั้งมิอาจเปิดเส้นทาง ช่วยเหลืออิงเส้าได้ ส่วนทหารของซุนเจินที่หน้าเมืองโหมวยกมาใหม่ก็ตีทัพเสริมของอิงเส้าแตกพ่ายไป เป็นที่ประจักษ์ว่าเมืองโหมวจวนจะเสีย ทั้งเฟิ่งเกากับอำเภอทางตะวันตกเฉียงเหนือของเขาไท้ซานก็ยากจะรักษาไว้ สถานการณ์ของเมืองไท้ซานน่าวิตกยิ่งนัก
เรื่องเหล่านี้กล่าวออกมาได้อย่างเปิดเผย ส่วนเรื่องที่มิอาจกล่าวอย่างเปิดเผยได้นั้น เขาได้เขียนไว้ในสาส์น