ซุนเจินเอ่ยว่า “ท่านจาง เชิญนั่งก่อน”
จางเจายื่นรายงานทัพให้แก่ซุนเจิน ซุนฮกยินยอมหลีกที่นั่ง ยกตำแหน่งหัวโต๊ะให้แก่เขา
ซุนเจินพินิจรายงานนั้นอย่างละเอียด
รายงานทัพนี้ส่งมาจากซุนเฉิง ณ แคว้นกุนจิ๋ว ทิศทางที่อ้วนถานบุก แม้เป็นเขตเพงงวนในเฉิงจิ๋ว แต่ประการหนึ่ง เฉิงจิ๋วเพิ่งถูกซุนเจินยึด ระบบข่าวกรองในแคว้นยังไม่ได้ก่อตั้ง อีกประการหนึ่ง อ้วนถานและกองกำลังของเขาเคลื่อนจากอำเภอเอี๋ยเซี่ยน ซึ่งอยู่ใกล้กุนจิ๋วกว่า ฉะนั้นรายงานเกี่ยวกับเฉิงจิ๋วฉบับนี้ กลับเป็นที่ว่าการกุนจิ๋วล่วงรู้ก่อน และให้ซุนฮิวส่งขุนนางรีบนำมาแจ้ง
รายงานนี้เพิ่งถูกส่งถึงที่ทำการแคว้น ณ ตันเสีย ครั้นขุนนางผู้น้อยมารายงานซุนเจิน ก็ประจวบพบกับจางเจ้าที่เพิ่งออกจากท้องพระโรง จางเจ้าทราบความแล้ว จึงถือรายงานนั้น ย้อนกลับมา ถวายแก่ซุนเจิน
รายงานไม่ยาว เนื้อความที่เขียน ตรงกับที่จางเจากราบเรียน คือ อ้วนถานคุมทหารประมาณสี่ห้าพันนาย เคลื่อนออกจากอำเภอเอี๋ยเซี่ยน มุ่งไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ เมื่อสังเกตทิศทางเดินทัพ มิใช่ตังกุ๋นหรืออิวจิ๋ว ก็เหลือแต่เขตเพงงวนเป็นจุดหมายแห่งเดียวของเขาแล้ว
เมื่ออ่านรายงานทหารจบ ซุนเจินวางมันลงบนโต๊ะ แต่กลับไม่เริ่มถกเถียงกับซีจื้อไฉ ซุนฮก กุยแก และคนอื่น ๆ ในทันที
อย่างสุขุมเยือกเย็น เขาตอบคำถามก่อนหน้าของซุนฮกก่อนว่า “บุ๋นเยียก ที่เจ้าพูดมานั้นไม่ผิด พวกเราเพิ่งยึดเฉงจิ๋วได้ หนึ่งคือ จิตใจของเหล่าบัณฑิตและราษฎรในเฉงจิ๋วยังไม่ยอมศิโรราบโดยสมบูรณ์ สองคือ ทหารกบฏโพกผ้าเหลืองนับสิบกว่าหมื่นนายที่ถูกตรึงกำลังในเฉงจิ๋ว กำลังอยู่ในระหว่างการปรับเกณฑ์ ยังไม่แล้วเสร็จ ตามเหตุผลแล้ว บัดนี้ยังไม่ใช่เวลาส่งกำลังพลไปยังเหอหนานอิ่นเป็นแน่...”