ความเห็นของกวนจิ้ง เหยียนกาง และคนอื่นๆ แตกเป็นเสี่ยง
บ้างก็เห็นว่า สิ่งที่เถียนอวี้กล่าวมานั้นถูกต้องนัก ควรวางกำลังทหารชั้นเยี่ยมไว้ป้องกันมิให้กองทัพจากกุนจิ๋วมาคุกคามด้านข้างของกองทัพตน
บางคนเห็นว่า หลิวไต้ โจโฉ และคนอื่น ๆ กำลังสู้รบกับพวกโจรผ้าเหลืองทางเหนือของกุนจิ๋ว ในระยะสั้นคงไม่มีกำลังพลมากพอจะส่งมาช่วยเหลืออ้วนเสี้ยวได้ และถึงแม้พวกเขาจะแบ่งกำลังมาได้ แต่กองกำลังของเถียนไข่ที่ประจำอยู่แถบเพงงวนและชิงเหอในเวลานี้ ก็ยังมีทหารอยู่ไม่น้อย ไม่จำเป็นต้องเพิ่มกำลัง ก็เพียงพอจะต้านทานการรุกรานจากแคว้นกุนจิ๋วได้แล้ว ใจความสำคัญในยามนี้จึงไม่ควรอยู่ที่การป้องกันกุนจิ๋ว หากแต่ควรรวบรวมกำลังหลัก เข้าตัดสินแพ้ชนะกับอ้วนเสี้ยวโดยเร็ว เพียงเอาชนะอ้วนเสี้ยวได้ พรรคพวกของอ้วนเสี้ยวก็จะกลายเป็นมังกรไร้หัว พวกหลิวไต้แห่งกุนจิ๋วก็ไม่น่าเป็นห่วงอีกต่อไป
ความเห็นทั้งสองนี้ล้วนมีเหตุผล
นอกจากนี้ ยังมีผู้เสนอความเห็นอีกประการหนึ่ง
อ้วนเสี้ยวมีลูกสมุนและพรรคพวกก็จริง แต่อ้วนเสี้ยวก็มีศัตรูเช่นกัน ประการแรกคืออ้วนสุด แต่อ้วนสุดอยู่ไกลและกำลังรบกับเล่าเปียว หาได้พึ่งพาอาศัยกำลังจากเขาได้ไม่ ทว่า ประการต่อมา ซุนเกี๋ยนแห่งอิจิ๋วก็มีเรื่องผิดใจกับอ้วนเสี้ยว ที่ซุนเกี๋ยนเข้าโจมตีเมืองเฉินและเมืองเหลียง ก็เพราะอ้วนเสี้ยวเคยตั้งโจวอังเป็นผู้ตรวจการมณฑลอิจิ๋ว เพื่อรักษาเสถียรภาพภายใน เขาจึงต้องทำเช่นนั้น มาบัดนี้เมืองเฉินและเมืองเหลียงถูกตีแตกหมดแล้ว เช่นนั้นก็เชื้อเชิญซุนเกี๋ยนให้ยกทัพออกมาได้เต็มที่ ไม่ว่าจะเป็นการตรึงกำลังกุนจิ๋ว หรือรุดหน้าเข้าฮ่อลายเพื่อคุกคามด้านหลังของอ้วนเสี้ยว
อีกทั้งยังใช้ซุนเจินแห่งชีจิ๋วให้เป็นประโยชน์ได้
ซุนเจินยกพลเข้ากุนจิ๋วก่อนหน้านี้แล้ว แสดงเจตนาอยากได้กุนจิ๋วอย่างชัดเจน อาจถวายฎีกาต่อราชสำนัก ตั้งคนตระกูลของซุนเจินเป็นผู้ตรวจการมณฑลกุนจิ๋ว ยุให้ซุนเจินกับเล่าต้ายช่วงชิงกัน เมื่อเป็นเช่นนี้ โดยมิต้องใช้ทหารสักนายเดียวก็ขจัดภัยจากกุนจิ๋วได้