ที่ทำการของมู่ฝู่และจิวฝู่ล้วนอยู่ภายในจวิ้นฝู่ โดยแยกกันอยู่ตามบริเวณต่าง ๆ ซีจื้อไฉ ซุนฮิว อ้วนซุย ซวนคาง ซุนฮก ตันกุ๋น และคนอื่น ๆ ต่างออกจากบริเวณของตน แล้วรีบมายังโถงใหญ่ ซุนเจินรอพวกเขาอยู่ที่นี่
“ท่านขอรับ เหตุใดจึงเร่งด่วนถึงเพียงนี้”
“พวกเจ้าจงดูนี่ นี่คือรายงานทางทหารที่เหียนเต๊กกับกงเต้าเพิ่งส่งมา” ซุนเจินลุกขึ้นยืน ลงมายังโถง ส่งรายงานให้แก่ซีจื้อไฉก่อน ระหว่างรอให้ซีจื้อไฉและคนอื่น ๆ นั่งลง เขาจึงอธิบายแก่อ้วนซุยกับซวนคางว่า “เพราะเหตุการณ์ทางทหารนี้เร่งด่วนยิ่ง เหียนเต๊กจึงสั่งให้ผู้นำสารส่งรายงานนี้ตรงมาถึงข้า”
อ้วนซุยและซวนคางดูแลกิจการงานต่าง ๆ ของมู่ฝู่ รายงานทางทหารจากที่ต่าง ๆ ตามปกติแล้วควรส่งมายังพวกเขา แล้วให้พวกเขาพิจารณา ตามความเร่งด่วนและความสำคัญของเรื่อง แล้วจึงคัดเลือกส่วนที่ควรถวายแก่ซุนเจินออกมา รายงานให้ซุนเจินทราบและตัดสินใจ
อ้วนซุยและซวนคางก็ทราบดีว่า เวลานี้เยิ่นเฉิงตั้งอยู่แนวหน้า เช่นเดียวกับศึกครั้งก่อน ๆ สถานการณ์ทางทหารร้อนแรงดุจเพลิง บางครั้งย่อมมีเหตุฉุกเฉินกะทันหัน เมื่อถึงเวลานั้น รายงานทางทหารย่อมไม่อาจส่งให้พวกเขาก่อน แล้วให้พวกเขาส่งต่ออีกที ด้วยเหตุนี้ ทั้งสองจึงไม่มีความเห็นใด ๆ กล่าวว่า “ถูกต้องแล้ว” พูดพลางมองไปยังซีจื้อไฉ รอให้เขาอ่านจบเพื่อจะได้ส่งรายงานต่อ
ซุนเจินกลับมานั่งที่เบาะ กลับไม่รอให้ซีจื้อไฉอ่านรายงานจบ กล่าวแก่ซุนฮกและคนอื่น ๆ ว่า “เนื้อความในรายงานเร่งด่วนที่เหียนเต๊กกับกงเต้าส่งมานี้ก็เรียบง่าย พวกเจ้าไม่ต้องรอส่งต่ออ่านกันแล้ว ข้าจะกล่าวให้ฟัง เมื่อก่อนรุ่งสางวานนี้ เหียนเต๊กกับกงเต้ายึดอำเภอเยิ่นเฉิงได้โดยราบรื่น จับเป็นเจิ้งซุยได้ แต่ลิเขี้ยนหนีไปได้ จากเชลยทราบว่า ทหารหัวกะทิของเบ้งเต๊กเวลานี้อยู่ที่จู้เหย่และจินเซียง”