นับแต่มาถึงเป๋งจิ๋ว โจโฉหมายจะกลับมามีอำนาจอีกครั้ง จึงมุ่งมั่นทะเยอทะยานอย่างแรงกล้า โดยตั้งเป้าสำคัญที่สุดไว้ที่การปราบปรามโจรโพกผ้าเหลืองคลื่นขาวในเมืองซีเหอ
ทว่าเมื่อได้สู้รบกับโจรโพกผ้าเหลืองคลื่นขาวหลายครา ก็ด้วยเหตุผลหลายประการ ทำให้ผลัดกันแพ้ผลัดกันชนะ ชัยชนะที่ได้มานั้นล้วนไม่ยิ่งใหญ่
ดังนั้น หลังจากหารือกับเทียลิบและซีที่แล้ว เขาจึงเปลี่ยนกลยุทธ์ไปชั่วคราว ดังที่ได้พรรณนามาก่อนนี้ โดยหันไปติดต่อกับเตียวหุยเยียนเป็นการลับก่อน เพื่อให้สถานการณ์ด้านหลังเมืองไท่หยวนและทางเหนือมีเสถียรภาพ จะได้ทำให้เขารวบรวมสมาธิกวาดล้างโจรโพกผ้าเหลืองคลื่นขาวได้โดยไร้กังวล พร้อมกันนั้นก็รวบรวมผู้กล้า ฝึกปรือกองทัพ สะสมเสบียง เตรียมพร้อมออกรบอย่างแข็งขัน ตามแผนการเดิม คาดว่าไม่เกินกลางเดือนหน้า ก็จะเปิดฉากโจมตีโจรโพกผ้าเหลืองคลื่นขาวครั้งใหญ่ได้อย่างพร้อมสรรพแล้ว แต่ทว่าจู่ ๆ ในยามนี้ กลับได้ข่าวว่า กองกำลังชีหยงใต้บังคับบัญชาของซุนเจิน โดยมีซุนเซ็กส่งพลมาช่วยเหลือ ได้นำกำลังพลบุกรุกรานเข้าสู่เหอหนานอิ่นอย่างอาจหาญ ลั่วเย่เจ้าเมืองเหอหนานอิ่นยอมจำนนโดยไม่รบ ตอนนี้ลกเอี๋ยงถูกชีหยงและเทียเภายึดครองไว้แล้ว
เมื่อได้ฟังข่าวนี้ โจโฉเป็นผู้ใดกันเล่า ชั่วพริบตาก็สัมผัสถึงเค้าลางไม่ดีจากเรื่องนี้
ในด้านการเมือง ลกเอี๋ยงคือราชธานีแห่งราชวงศ์ หากถูกซุนเจินยึดครองได้ จะส่งผลให้บารมีทางการเมืองของเขาทั่วแผ่นดินทะยานขึ้นอย่างก้าวกระโดด ในด้านการทหาร เมื่อซุนเจินได้เหอหนานอิ่นแล้ว ไม่เพียงจะโอบล้อมกิจิ๋วจากทิศตะวันออกและทิศใต้เท่านั้น แต่จากเหอหนานอิ่นไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือก็คือฮ่อตั๋ง ซึ่งฮ่อตั๋งตั้งอยู่ทางใต้ของเขตไท่หยวนและมีพรมแดนติดต่อกัน นั่นหมายความว่า แม้แต่ตัวเขาผู้อยู่ในเขตไท่หยวนก็ยังต้องเผชิญภัยคุกคามอยู่บ้างเช่นกัน
ความรู้สึกถึงวิกฤตบังเกิดขึ้นในใจโจโฉ