นี่เป็นตอนขั้นต่ำของวันนี้ ส่วนที่ยังค้างอยู่นั้น จะค่อย ๆ เติมให้ครบในภายหลัง
——
อำเภออู่อาน
นับแต่ได้รับการแต่งตั้งจากซุนเจินให้เป็น "รักษาการเจ้าเมืองอู่อาน" เล่าปี่ก็อยู่ที่อู่อานมาได้หลายเดือนแล้ว
สำหรับคนทั่วไป เวลาเพียงไม่กี่เดือนอาจผ่านไปอย่างรวดเร็ว แต่สำหรับผู้กล้าอย่างเล่าปี่ ชีวิตราชการในตำแหน่ง "รักษาการเจ้าเมืองอู่อาน" เพียงไม่กี่เดือนก็เพียงพอที่จะก่อให้เกิดความเปลี่ยนแปลงในตัวเขาอย่างมิใช่น้อย
ก่อนหน้านี้ เมื่อซุนเจินดำรงตำแหน่งจงเวยแห่งเจ้ากั๋ว เล่าปี่เคยเป็นกงเฉาของซุนเจิน กงเฉาเป็นตำแหน่งที่มีฐานะสูงในหมู่ขุนนางผู้ช่วย แต่อย่างไรก็ดีก็ยังเป็นขุนนางผู้ช่วย ไม่ใช่ขุนนางปกครอง มิอาจเทียบได้กับตำแหน่ง "รักษาการเจ้าเมืองอู่อาน" ซึ่งเป็นตำแหน่งที่ต้องรับผิดชอบด้วยตนเอง ประสบการณ์จากการเป็น "ขุนนางปกครอง" เพียงไม่กี่เดือน ไม่เพียงทำให้เล่าปี่ได้ลิ้มรส "การกุมอำนาจใหญ่ยิ่ง ความสุขและเคราะห์อยู่ที่ข้า" แต่ยังทำให้เขาเติบโตขึ้นมากอีกด้วย
เล่าปี่เป็นคนพูดน้อย ใจกว้างและจริงใจ ต่อผู้อาวุโสเขาให้ความเคารพอย่างยิ่ง ต่อผู้มีสถานะหรือชื่อเสียงต่ำต้อยกว่าเขา เขาก็ปฏิบัติด้วยความใจกว้าง ในการคบหาผู้คนนั้นเดิมทีก็มีลักษณะโดดเด่นกว่าคนทั่วไปอยู่แล้ว ครั้นบัดนี้ได้ปกครองทั้งอำเภอ นอกจากการงานด้านการทหารที่จำต้องเคารพความเห็นของ "รักษาการนายอำเภอฝ่ายทหารอู่อาน" เกาซู่แล้ว ในด้านอื่นของอำเภอก็ไร้ผู้ขัดขวาง ประหนึ่งปลาได้น้ำ เพียงเวลาไม่กี่เดือน เขาก็มีชื่อเสียงโด่งดังในอำเภออู่อาน ไม่ว่าจะเป็นตระกูลใหญ่ผู้มีอำนาจในอำเภอ หรือพวกนักเลงอันธพาลในตลาด เอ่ยถึงเขาแล้ว ต่างก็ยกย่องไม่หยุดปาก
หลายเดือนนี้เขามีชีวิตอยู่อย่างองอาจฮึกเหิม
ทว่า ในสองสามวันนี้เขากลับมีสีหน้ากังวลอยู่บ่อยครั้ง
วันนี้ ณ จวนที่ว่าการอำเภอ เขานั่งสนทนาอย่างสบายกับ "รักษาการนายอำเภอฝ่ายปกครองอู่อาน" ขันยง และ "รักษาการนายอำเภอฝ่ายทหารอู่อาน" เกาซู่
"จื่อซิ่ว ท่านเจ้าเมืองได้ส่งหนังสือมาบ้างหรือไม่ในสองสามวันนี้?"
เกาซู่ส่ายศีรษะ ตอบว่า "ไม่มีขอรับ"