# ตอนที่ 345 — ริมคันนาเมืองหานตานยามสารทเดือนเก้า (ตอน 5)
ในศักราชหยวนติ่งปีที่สี่แห่งฮั่นต้น พระเจ้าฮั่นบู้เต้ทรงแบ่งสี่อำเภอแห่งเสียงสัน อันมีเจินติ้ง เหมียนม่าน เป็นต้น ตั้งขึ้นเป็นแคว้นเจินติ้ง โดยมีเจินติ้งเป็นนครหลวง ครั้นถึงราชวงศ์ปัจจุบัน แคว้นเจินติ้งก็ถูกยุบไป ในศักราชเจี้ยนอู่ปีที่สิบสาม เจินติ้งจึงกลับคืนสู่เสียงสันอีกครา เจินติ้งเคยได้เป็นนครหลวงของแคว้นเจินติ้ง ก็นับว่าเป็นอำเภอใหญ่อยู่
ที่มาของชื่อ "เจินติ้ง" นี้มีเรื่องเล่าเล็กน้อยอยู่ ในยุคจั้นกั๋ว เจินติ้งแต่เดิมขึ้นกับจงซาน ภายหลังขึ้นกับแคว้นเตียว(จ้าว) ชื่อเดิมว่าตงหยวนอี้ จวบจนต้นราชวงศ์ฮั่นก็ยังเรียกชื่อนี้อยู่ ในศักราชฮั่นเกาจู่ปีที่แปด ฮั่นเกาจู่ยกทัพตีหานอ๋องซิ่น พรรคพวกตกค้างของหานอ๋องซิ่นเข้ายึดตงหยวนอี้ ฮั่นเกาจู่ก็ตีปราบลงได้ ครั้นศักราชฮั่นเกาจู่ปีที่สิบ ตันซีก่อกบฏ ส่งเตียวลี่ขุนพลของตนไปรักษาตงหยวนอี้ ในฤดูหนาวปีที่สิบเอ็ด ฮั่นเกาจู่นำทัพเสด็จมาตีตงหยวนอี้ด้วยพระองค์เองอีกครา ตีอยู่นานก็มิอาจหักลงได้ ล่วงไปเดือนเศษ ในเมืองจึงยอมอ่อนน้อม ในชั่วสามปีอันสั้น ตงหยวนอี้ถูกกองกบฏยึดครองถึงสองครั้ง จึงเห็นได้ถึงความสำคัญทางพิชัยสงครามของแผ่นดินแห่งนี้ หากตงหยวนอี้สงบ แดนเอียนเจ้าก็สงบ หากตงหยวนอี้ไม่สงบ แดนเอียนเจ้าก็ไม่สงบ ด้วยเหตุนี้ฮั่นเกาจู่จึงเปลี่ยนชื่อเป็น "เจินติ้ง" อันหมายความว่า "สงบมั่นแท้จริง"
เจินติ้งอิงหลังเหิงซาน หันหน้าจรดหูสุ่ย คุมความคับขันแห่งไท่หาง กั้นจุดสำคัญแห่งเหอเป่ย หันมองทิศตะวันตกไท่หยวนก็สั่นคลอน มุ่งออกทิศเหนือฟ่านหยางก็สะท้านสะเทือน มีภูเขาแม่น้ำเป็นปราการห้อมล้อม คุมข่มแดนกว้างไกล แต่ปางก่อนแคว้นจิ้นได้แดนนี้จึงเป็นใหญ่ในยุคชุนชิว แคว้นเตียวได้แดนนี้จึงโลดแล่นในยุคจั้นกั๋ว ครั้นราชวงศ์ฮั่นรวมแผ่นดิน การปราบหลูว่าน การกำราบตันซี ล้วนยกผ่านเส้นทางเจินติ้งและเสียงสันทั้งสิ้น ความสำคัญทางพิชัยสงครามของแผ่นดินแห่งนี้นับว่ามากมายยิ่งนัก