ในยุคชุนชิว ดินแดนแฮผีถูกเรียกว่าเขตหวยเป่ย์
แผเสียเป็นปราการควบคุมฉีหลู่ทางเหนือ แฮผีเป็นร่มบังเจียงหวยทางใต้ เช่นเดียวกับแผเสีย ฐานะทางยุทธศาสตร์ของแฮผีก็นับว่าสำคัญยิ่ง ในยุคจั้นกั๋ว ซูไต้เคยทูลอ๋องฉีว่า 'หากได้ครองหวยเป่ย์ แว่นตะวันออกของฌ้อก็จะตกอยู่ในอันตราย' ที่เป็นเช่นนี้ก็เพราะจุดยุทธศาสตร์ของหวยหนานล้วนอยู่ทางต้นน้ำ ฉะนั้นฌ้อตะวันออกจึงถูกแฮผีควบคุมและปิดกั้นไว้
ตันอิ้งปัจจุบันดำรงตำแหน่ง 'ขุนนางผู้ตรวจการราชการเมืองแฮผี' ณ ศาลาว่าการแคว้น ระหว่างเดินทางมายังแฮผี ซุนเจินได้ซักถามเขาเกี่ยวกับการปกครองของท้องถิ่นเมืองแฮผี และสอบถามซุนฮกอย่างละเอียดถึงราชกิจของเมืองแฮผีในช่วงหลายเดือนที่ผ่านมา
หากเทียบกับในราชสำนัก อำนาจหน้าที่ของซุนฮกในแคว้นเวลานี้เปรียบได้กับหัวหน้าสมุหบาญชีในราชสำนัก งานปกครองในเมืองและอำเภอทั้งปวง ไม่ว่าเล็กใหญ่ ล้วนขึ้นตรงต่อเขาทั้งสิ้น ส่วนบุนจิกผู้รับผิดชอบการตรวจตราในแคว้นในตำแหน่ง "ผู้ตรวจการเขตภาคขวาของแคว้นและรัฐ" นั้น ก็มีฐานะใกล้เคียงกับผู้ช่วยทูลถวายฎีกาผู้ดูแลราชทัณฑ์ในราชสำนัก
"ผู้ช่วยทูลถวายฎีกาผู้ดูแลราชทัณฑ์" หรือเรียกอีกอย่างว่า "ผู้อำนวยการราชทัณฑ์" มีหน้าที่ "อำนวยการหอหนังสือหลานไถ ควบคุมดูแลข้าหลวงส่วนภูมิภาค สอดส่องไต่สวนข้าราชการทั้งปวง" ล้วนเป็นหน้าที่ในการตรวจตรา —— เหตุใดขุนนางตรวจการจึงต้อง "อำนวยการหอหนังสือหลานไถ" ด้วยเล่า ดูเผินๆ อาจประหลาด แต่แท้จริงหาเป็นเช่นนั้นไม่ หอหนังสือหลานไถย่อมรวมถึงกฎหมายและระเบียบแบบแผนทั้งปวง ก็เพื่อให้ผู้ช่วยทูลถวายฎีกาผู้ดูแลราชทัณฑ์มีกฎเกณฑ์ยึดถือเป็นแบบแผน ปฏิบัติหน้าที่ในการตรวจตราข้าราชการได้อย่างถูกต้อง จึงกำหนดให้เขา "อำนวยการหอหนังสือหลานไถ" เช่นกัน ในจวนแคว้นเอง เอกสารและบันทึกจดหมายเหตุที่เกี่ยวข้องกับกฎหมายและ "ระเบียบแบบแผนเก่า" ก็อยู่ในการดูแลของบุนจิกด้วย