นอกค่ายของลิโป้ เหตุที่ซุนเกี๊ยนยังมิได้บุกเข้าโจมตีค่ายในทันที ประการหนึ่งก็เพราะต้องการบั่นทอนขวัญกำลังใจของทหารในค่ายลิโป้ให้ลดลงไปอีก อีกประการหนึ่งก็คือกำลังพลที่เขานำมาไล่ตามเตียวเลี้ยวนั้นมีจำนวนไม่มากนัก เพียงสองพันคนเศษ ในจำนวนนี้ห้าร้อยเป็นทหารม้า ทหารราบมีเพียงหนึ่งพันห้าร้อย และมิได้นำยุทโธปกรณ์ขนาดใหญ่สำหรับตีค่ายมาด้วย ฉะนั้น หากอาศัยเพียงกำลังคนเหล่านี้ จะเข้าตีค่ายของลิโป้โดยพลการก็ไม่เป็นการสะดวก เขาจึงรอคอยให้เทียเภานำกำลังเสริมในเมืองมาถึง กับทั้งรอให้ซุนจู ซ่งเชียน และฮันต๋ง นำทหารจากค่ายเหนือยกมา เมื่อกำลังทั้งหมดมาพร้อมกันแล้ว เขาจึงคิดจะรวบรวมกำลังเข้าตีค่ายพร้อมกัน
ในขณะที่ทหารราบหนึ่งพันห้าร้อยนายของเขากำลังตั้งขบวนตะโกนโห่ร้องเข้าใส่ในค่ายไม่หยุดหย่อน เพื่อปั่นป่วนขวัญกำลังใจของทหารในค่ายลิโป้นั้นเอง เขาก็มองเห็น ณ หอสังเกตการณ์ที่สูงที่สุดใกล้ประตูค่ายในค่ายของลิโป้ มีผู้หนึ่งไต่ขึ้นไปถึงยอดบนสุดก่อน เมื่อพูดคุยกับลิโป้ซึ่งอยู่บนหอสังเกตการณ์นั้นอยู่สองสามประโยคแล้ว — แม้หอสังเกตการณ์จะสูงยิ่ง แต่ซุนเกี๊ยนก็ยังสามารถแยกแยะได้ว่าคนที่ยืนตระหง่านอยู่บนนั้นตลอดเวลาย่อมต้องเป็นลิโป้ ต่อจากนั้นก็เห็นลิโป้ลงจากหอสังเกตการณ์ไปอย่างเร่งรีบ ซุนเกี๊ยนลอบคิดในใจว่า "นี่ฮองเซียนจะนำกำลังพลออกจากค่ายมาสู้กับข้าแล้วหรืออย่างไร"
จึงรีบออกคำสั่งในทันที ให้ทหารราบและทหารม้าที่กระจายตัวอยู่เบื้องหน้าประตูค่ายทั้งสองข้างเตรียมพร้อมเข้าสู่การยุทธ์
ทว่าคอยอยู่นานเป็นครู่ใหญ่ รั้วค่ายทางด้านตะวันออกของลิโป้ ซึ่งเป็นรั้วค่ายที่หันหน้าเข้าหาซุนเกี๊ยนและกำลังพลของเขาโดยตรงนั้น ถึงแม้ทหารรักษาการณ์บนกำแพงรั้วจะยิ่งระดมยิงเกาทัณฑ์หนาแน่นขึ้นทุกขณะ ทั้งยังมีนายทหารเพิ่มขึ้นอีกหลายนายคอยตรวจตรากำกับดูแลการรบ คล้ายกับการป้องกันนั้นเข้มงวดกวดขันแน่นหนาขึ้นไปอีก แต่กลับไม่ปรากฏว่าลิโป้นำกำลังออกมาท้ารบเลยแม้แต่น้อย
เวลาผ่านไปประมาณครึ่งชั่วยาม เทียเภา ฮันต๋ง และคนอื่นๆ ก็นำกำลังพลมาถึงตามลำดับ