หลังฝนผ่านพ้นคราหนึ่ง สภาพอากาศร้อนระอุติดต่อกันหลายวันพลันเย็นลงบางตา ซุนเฉินมาขอลาก่อน ตามด้วยเตียวอวี่ที่เข้ามาในลำดับถัดมา
เล่าเติ้ง ต่งจื๊อ เว่ยเวิงเตรียมการไว้พร้อมแต่เนิ่น ซุนเจินออกคำสั่งกำชับมา เล่าเติ้งนำกองกำลังออกจากอำเภอหลานหลิง มุ่งสู่ตันเสียเพื่อสมทบกับต่งจื๊อและเว่ยเวิง เล่าเย่ว เจียก๋าน ซุนฉี ซินเถา จิวท่ายล้วนพักอยู่ ณ จวนเจ้าเมือง พร้อมออกเดินทางไปกับซุนเฉิน ครั้นถึงเมืองกังเหลง บุนเพ่งก็นำกำลังพลมาสมทบ ซุนเฉินบัญชากองกำลังและหมู่ปราชญ์ทั้งปวง เบนทิศมุ่งหน้าตะวันตกเฉียงใต้ ผ่านอำเภอถังอี้เข้าสู่เขตตะวันออกของเมืองกิ่วเกียง แล้วเคลื่อนทัพไปทางตะวันตกร่วมสองร้อยลี้ จึงถึงอำเภออินหลิงอันเป็นที่ตั้งจวนที่ว่าการเมือง
อยู่ ณ เมืองได้สามวัน ซุนเฉินออกคำสั่งห้าฉบับอย่างต่อเนื่อง
คำสั่งฉบับแรก แต่งตั้งให้ซุนฉีดำรงตำแหน่งผู้ปกครองอำเภอจงหลี ซุนฉีรับคำสั่งแล้วออกเดินทางไปรับตำแหน่ง ณ อำเภอจงหลีในวันนั้น
อำเภอจงหลีเดิมมีผู้ปกครองอยู่ก่อนแล้ว มิอาจขับไล่พร่ำเพรื่อ ซุนเฉินจึงแต่งตั้งผู้นั้นเป็นเจ้าเมืองฝ่ายเหนือแห่งกิ่วเกียง มิช้าไม่นาน ผู้นั้นก็ขอสละตำแหน่งอ้างเหตุผลทางสุขภาพ กลับคืนสู่บ้านเกิด
คำสั่งฉบับที่สอง แต่งตั้งให้เล่าเย่วดำรงตำแหน่งเป็นปลัดเมืองกิ่วเกียง
เดิมทีเมืองกิ่วเกียงก็มีปลัดเมืองอยู่ก่อน ซุนเฉินแต่งตั้งให้ปลัดเมืองคนเดิมเป็นขุนพลเมืองกิ่วเกียง สั่งให้นำกำลังพลของเมืองเคลื่อนพลลงใต้ ปราบปรามโจรสลัดตามลุ่มแม่น้ำห้วยเหอ ทว่าบัณฑิตผู้นี้เป็นบัณฑิตสายอักษร ไม่เข้าใจพิชัยสงคราม รู้ถึงความยากลำบาก จึงลาออกจากตำแหน่ง ปลดตราประจำตำแหน่งกลับบ้านเกิดไปเช่นกัน
คำสั่งฉบับที่สาม เชิญเจียก๋านมาดำรงตำแหน่งจางวางประจำเมือง บัญชาให้ลอบข้ามแม่น้ำแยงซีเกียง ออกเดินทางไปยังแคว้นง่อ เข้าพบเซี่ยงเซี่ยน เพื่อเจรจาผูกสัมพันธไมตรีเป็นพันธมิตร
คำสั่งฉบับที่สี่ ให้บุนเพ่งเข้าประจำป้อมปราการเมืองเฉวียนเจียว เล่าเติ้งเคลื่อนพลเข้าตั้งหลักที่ตำบลเซี่ยไช่ ส่วนซุนเฉินคุมต่งจื๊อกับเว่ยเวิงอยู่ ณ อำเภออินหลิงด้วยตนเอง