เพิ่มตอนตามยอดบัตรเดือน บ่ายนี้
——
ซุนเจินออกจากเรือนอู๋เฝอ เตียนอุยนำทางไปเบื้องหน้า มาถึงโถงประชุม ซุนเฉิงกำลังรอคอย
แววตาที่ซุนเฉิงมองซุนเจินนั้นประหลาดอยู่เล็กน้อย
ซุนเจินกระแอมไอหนึ่งที ทำเพียงเสมือนหนึ่งไม่เห็น นั่งลงบนเบาะ ลูบเคราแล้วถามว่า "ฟ่านซั่งมีข่าวคราวบ้างหรือไม่"
"คนที่ข้าส่งไปจ้าวกุ้นกลับมาแล้ว ไม่อาจพบเขา เป็นไม่เห็นกาย ตายไม่เห็นศพ ไร้ผู้ใดรู้ที่อยู่ของเขา ข้าส่งคนไปเมืองเองฉวนแล้ว"
"ตู้หม่าย หลี่เซียง และคนอื่น ๆ ระยะนี้เป็นเช่นไรบ้าง"
"ที่ข้ามาก็เพื่อเรื่องของพวกเขาหลายคนนี้"
"โอ"
"คนที่เฝ้าดูตู้หม่ายบอกว่า สองวันนี้ตู้หม่ายถอนหายใจยาว เหมือนมีเรื่องในใจ"
จู่ ๆ ก็มีเรื่องในใจ หรือว่ากำลังต่อสู้ทางความคิดว่าจะทรยศซุนเจินหรือไม่ นับนิ้วคำนวณดู ตั้งแต่รู้ว่าเจ้าเหรันและหลี่หูซื้อตัวตู้หม่ายและหลี่เซียงเมื่อเดือนก่อน บัดนี้หนึ่งเดือนแล้ว ใกล้ถึงเวลาที่เจ้าเหรันจะ "เก็บแห" แล้ว บางทีคนที่เจ้าเหรันส่งไปอาจบอกกล่าวเจตนาชักชวนแก่ตู้หม่ายและฟ่านถาน ดังนั้นตู้หม่ายจึงลังเลขัดแย้งหรือไม่
ซุนเจินเก็บข้อสงสัยไว้ในใจ กล่าวอย่างสงบว่า "ฟ่านถานเล่า"
"สองวันนี้ฟ่านถานมักโต้แย้งกับตู้หม่าย คนที่เฝ้าดูพวกเขาบอกว่า เมื่อคืน ทั้งสองทะเลาะกันจนดึกดื่น"
"เหตุใดจึงทะเลาะกัน"
"พวกเขาทะเลาะกันในเรือน ข้ามลาน ฟังไม่ชัดเจน"
ตู้หม่ายใจไม่สงบ ทะเลาะกับฟ่านถานต่อเนื่องสองวัน เมื่อคืนยังทะเลาะจนดึกดื่น สัญญาณผิดปกติต่าง ๆ ไม่อาจไม่ทำให้ผู้คนสงสัย ซุนเจินคิดในใจว่า "พวกเขาทะเลาะกันว่าจะหักหลังข้าหรือไม่ หากเป็นเช่นนั้น เมื่อสองคนนี้ทะเลาะกัน แสดงว่าความเห็นไม่ตรงกัน แล้วไม่รู้ว่าใครไม่เต็มใจหักหลังข้า ใครที่คิดจะหักหลังข้า"
เขาคะเนอยู่ในใจว่า "ฤดูใบไม้ผลิปีก่อน ฟ่านถานป่วยไข้รากสาด ข้าเป็นผู้เชิญหมอมารักษา ช่วยชีวิตเขาไว้ ข้ามีบุญคุณช่วยชีวิตเขา ตู้หม่ายมาพึ่งข้า ครั้งนั้นข้าแต่งตั้งเขาเป็นนายทะเบียนกลาง ให้การเลี้ยงดูอย่างดี ไม่นับว่าทำไม่ดีต่อเขา หากสองคนนี้ทะเลาะกันว่าจะทรยศข้าหรือไม่ แล้วใครกันที่ไม่ต้องการทรยศข้า ใครที่คิดจะทรยศข้า"