ซุนเจินกับซุนเกี๊ยนต่างก็ออกคำสั่งทหาร
เทียเภา ฮันต๋ง และแม่ทัพอื่นๆ ซึ่งรออยู่เบื้องซ้ายขวาของซุนเกี๊ยน รีบวิ่งลงจากหอ ต่างแยกย้ายไปยังกองบัญชาการของตน เพื่อนำกำลังเคลื่อนพลออกจากค่าย
เมื่อคำสั่งของซุนเจินส่งมาถึงค่ายของตน ซินอ้าย เล่าเติ้ง กวนอู เตียวหุย และแม่ทัพทั้งปวงก็รีบบัญชาการนำกำลังพลของตน เคลื่อนพลออกสู่สนามรบตามลำดับที่ได้จัดเตรียมไว้ก่อนหน้า
ชั่วขณะนั้น ในค่ายของซุนเจินและซุนเกี๊ยน กองกำลังทหารราบและทหารม้าชั้นยอดซึ่งเตรียมพร้อมและรอคอยมาเนิ่นนาน รวมหกพันนายพลันเคลื่อนพลตามคำสั่ง
ซุนเจินและซุนเกี๊ยนได้กำหนดทิศทางการโจมตีไว้ล่วงหน้าแล้ว
โฮจิ้นคือเป้าหมายที่ทั้งสองมีร่วมกัน แต่กำลังของโฮจิ้นขณะนี้ถูกแบ่งออกเป็นสองแห่ง แห่งหนึ่งอยู่แนวหน้า คือกองทหารที่กำลังเข้าโจมตีค่ายของหองกายและซุนเปิน อีกแห่งคือค่ายบัญชาการของโฮจิ้น กองทหารที่โฮจิ้นส่งไปแนวหน้ามีจำนวนค่อนข้างน้อย ประมาณสี่พันนาย ส่วนกองที่อยู่ในค่ายบัญชาการมีมากกว่า ราวหกพันนาย แน่นอนว่าซุนเจินและซุนเกี๊ยนไม่รู้จำนวนแน่ชัดของทั้งสองส่วนนี้ เพียงกะประมาณคร่าวๆ เพราะซุนเกี๊ยนเร่งร้อนจะสร้างผลงาน ภารกิจหลักในการเข้าโจมตีโฮจิ้นครั้งนี้ ซุนเจินจึงยกให้เขาอีกครั้ง กล่าวคือ ค่ายบัญชาการของโฮจิ้นเป็นหน้าที่ของซุนเกี๊ยน ส่วนแนวหน้าของโฮจิ้นนั้นซุนเจินรับผิดชอบ
ที่จริงแล้ว ต่อให้ซุนเกี๊ยนไม่เร่งร้อนจะสร้างผลงาน ซุนเจินก็คงยกหน้าที่เข้าโจมตีค่ายบัญชาการของโฮจิ้นให้แก่อยู่ดี ด้วยเหตุผลง่ายๆ คือ กองทหารที่ถูกชีหยงและโฮจิ้นประกบขนาบอยู่นั้นไม่ใช่กองของซุนเจิน แต่เป็นกองของซุนเกี๊ยน นับแต่เปิดศึกมาจนบัดนี้ กองของหองกายกับซุนเปินถูกขนาบโจมตีมานานปี สูญเสียหนักยิ่งนัก ซุนเกี๊ยนทุ่มเทไปมากถึงเพียงนี้ เมื่อถึงคราวเก็บเกี่ยวผลงาน ซุนเจินจะฉกฉวยโอกาสไปเสียก็ไร้เหตุผล