# ตอนที่ 307 — สามศึกชิงคืนแผ่นดินตังกุ๋นจนสิ้น (ตอน 15)
เทียลิบ ชื่อรองว่าจ้งเต๋อ เดิมชื่อเทียลี่ ครั้งเยาว์วัยมักฝันว่าตนขึ้นไปบนเขาไท้ซาน ยกสองมือประคองดวงตะวันไว้ ภายหลังโจโฉจึงเปลี่ยนชื่อให้เป็นเทียอิ๋ก(1) เทียลิบนำทางอยู่ข้างหน้า ซุนเจินกับพวกคุมกำลังตามหลังมา ครั้นยามเย็นก็ถึงนอกกำแพงเมืองตงเอ
กำแพงเมืองตงเอนั้นสูงหนาแข็งแกร่งมั่นคง ในนาภายนอกเมืองมีชาวนาเปลือยกายท่อนบนทำงานอยู่บ้าง ตามทางที่ทอดสู่ประตูเมืองก็มีผู้คนพกกระบี่เดินผ่านไปมาเป็นครั้งคราว ชาวนาและผู้สัญจรเหล่านั้นส่วนใหญ่เป็นราษฎรอำเภอตงเอ ครั้นเห็นราชทัพยกมาถึง บ้างก็ยืนเฝ้ามองอยู่กลางนา บ้างก็หลบไปริมทาง ครั้นเห็นเทียลิบ คนเหล่านี้ล้วนคำนับด้วยความเคารพ พอจะแลเห็นได้ว่าเทียลิบเป็นที่นับถือของราษฎรในตงเอสูงยิ่งนัก
เพียงแต่ไม่ทราบว่าความนับถือนี้เป็นสิ่งที่เขามีอยู่แต่เดิม หรือว่าได้มาเพราะเขาชิงตงเอคืนแล้วรักษาเมืองไว้ได้ ที่จริงแล้วเป็นไปได้มากที่สุดคือมีอยู่ทั้งสองประการ ซุนเจินคิดในใจว่า "ตังกุ๋นถูกตีแตกเสียกว่าครึ่ง มีเพียงตงเอกับเมืองอีกไม่กี่แห่งเท่านั้นที่มิได้เสีย ครั้นฮองฮูสงแม่ทัพกับเราปราบตังกุ๋นราบคาบแล้ว ชื่อเสียงของเทียลิบผู้นี้ก็จะยิ่งสูงขึ้นไปอีกขั้นเป็นแน่"
ทั่วทั้งเขตเสียแก่ข้าศึกเกินครึ่ง เมืองที่มิได้เสียไม่กี่แห่งนั้นโดยมากเป็นเมืองที่พลโพกผ้าเหลืองตีไม่แตกมาตั้งแต่ต้นจนปลาย มีแต่ตงเอเท่านั้นที่เสียไปก่อนแล้วเทียลิบจึงใช้กลชิงคืนมาได้ นับว่าเด่นเป็นหนึ่งเดียว เทียลิบเดิมก็เป็นผู้ทรงคุณนามแห่งตังกุ๋นอยู่แล้ว ครั้นผ่านศึกครั้งนี้ ความกล้า สติปัญญา และกลอุบายของเขาก็จะเป็นที่ล่วงรู้ของผู้คนมากขึ้น ชื่อเสียงย่อมพลอยสูงขึ้นตามดุจน้ำขึ้นเรือก็ขึ้น
ซุนเจินมองดูแผ่นหลังอันสูงใหญ่ของเทียลิบที่อยู่เบื้องหน้า ถอนใจว่า "นี่แลคือที่ว่ากาลเทศะสร้างวีรบุรุษ"