# ตอนที่ 305 — สามศึกชิงคืนแผ่นดินตังกุ๋นจนสิ้น (ตอน 13)
ครั้นได้ฟังหน่วยสอดแนมเข้าแจ้งแล้ว ซุนเจินจึงกล่าวแก่บรรดาขุนพลว่า "ปู่จี่สิ้นทางหนีแล้ว ครั้งหนีออกจากผูหยางมันพาคนมาราวสองสามพัน บัดนี้เหลือไม่ถึงสองพัน ทั้งขัดสนเสบียง ไร้เรือ เบื้องหน้าเป็นแม่น้ำใหญ่ จะรุกจะถอยก็ไร้ทาง นี่แลคือเต่าในอ่าง(1) จะกำจัดเสียก็มิยาก หากแต่มีข้อพึงระแวงอยู่อย่างหนึ่ง คือต้องกันมิให้มันทิ้งไพร่โจรเสีย พาแต่คนสนิทใจเดียวข้ามแม่น้ำขึ้นเหนือไปได้"
ชางถิงนั้นจรดแม่น้ำเหลือง ในยามที่มิได้ตระเตรียมไว้ก่อน คนพันกว่าจะข้ามแม่น้ำได้ก็ยากยิ่งนัก แต่หากคนน้อยลง สักร้อยกว่าคน คว้าเรือสักลำสองลำตามแต่จะหาได้ จะข้ามแม่น้ำก็มิใช่เรื่องยาก ฉะนั้นจึงต้องระวังมิให้ปู่จี่ทิ้งกองทัพหนีขึ้นเหนือ ซุนเจินจึงสั่งกำชับเล่าเติ้ง เตียนอุย และซินอ้ายว่า "เจ้าทั้งสามจงพาไพร่พลในกองของตนเร่งรุดไป บัดนี้จงไปยังชางถิง ต้องยึดท่าข้ามไว้ให้ได้ ปิดล้อมปู่จี่เสีย หากปู่จี่ข้ามแม่น้ำหนีขึ้นเหนือจริง พวกเจ้าก็จงไล่ตามข้ามไป อย่าได้ปล่อยให้มันหนีรอดไปอีกเป็นอันขาด"