ซู่ซู่จงเหวิน โดเมนจีนเข้าถึงได้ในคลิกเดียว
เล่าเหียบไม่เข้าใจเจตนาของซุนเจิน ตรัสถามว่า “อ้วนเสี้ยวผู้นี้เป็นคนอย่างไรกัน? ท่านซุน เหตุใดจึงถามเช่นนี้?”
ซุนเจินทูลว่า “ฝ่าบาท ก่อนหน้านี้ โดยเฉพาะเมื่อครั้งที่กระหม่อมกราบทูลขอให้ฝ่าบาททรงสถาปนาอ้วนเสี้ยวเป็นมหาขุนพลนั้น กระหม่อมเคยกราบทูลฝ่าบาทว่า บุคคลเช่นอ้วนเสี้ยว มีจิตคิดทรยศมาตลอด แม้ตระกูลของเขาจะสืบทอดตำแหน่งซันกงต่อเนื่องสี่ชั่วอายุ และได้รับพระกรุณาจากราชวงศ์ฮั่นอย่างล้นเหลือ แต่หากวิเคราะห์ถึงแก่นแท้ เขาก็หาได้แตกต่างจากอ้วนสุดไม่ พี่น้องผู้นี้ต่างมีใจคิดกบฏต่อราชบัลลังก์ อาทิ คราวนี้ที่กระหม่อมยกพลไปปราบอ้วนสุด ในตอนแรกอ้วนเสี้ยวก็ใฝ่จะส่งกำลังพลไปช่วยอ้วนสุดมิใช่หรือ? เพียงเพราะเขากำลังตั้งรับกองซุนจ้านที่อำเภออี้ อีกทั้งก่อนที่กระหม่อมจะกรีธาทัพไปปราบอ้วนสุด ได้จัดวางกำลังพลไว้ ณ ชายแดนระหว่างชิง เหยี่ยน และจี้แล้ว และจางหยางเจ้าเมืองฮ่อลายก็มีเจตนาอย่างอื่น ไม่ยอมทำตามคำบัญชาของเขา แผนการนี้ของเขาจึงมิอาจบรรลุผล”
เล่าเหียบพยักพระพักตร์ ตรัสว่า “ท่านซุนกล่าวถูกต้อง เราก็ทราบดีในเรื่องนี้”
เล่าเหียบเองก็ย่อมรู้ดี
แท้จริงแล้วจางหยางต้องการแสดงความจงรักภักดีต่อซุนเจินและราชสำนัก จึงก่อนหน้านี้ได้เขียนจดหมายลับฉบับหนึ่ง ส่งคนนำไปให้ซุนเจิน โดยบอกเล่าเรื่องที่อ้วนเสี้ยวสั่งให้เขาจัดเตรียมกองทัพลงใต้ไปโจมตีเขตเหอหนานแก่ซุนเจิน ขณะนั้นซุนเจินอยู่แนวหน้า ครั้นอ่านจบแล้วก็ส่งคนนำจดหมายของจางหยางนี้เข้าวังเป็นการเฉพาะ แอบถวายรายงานแด่เล่าเหียบ
ดังที่ได้กล่าวไว้ก่อนหน้านี้ เพราะเหตุการณ์ที่อ้วนเสี้ยวเคยคิดจะยกเล่าหงีอดีตข้าหลวงอิจิ๋วขึ้นเป็นโอรสสวรรค์ในครั้งก่อน เล่าเหียบจึงระแวงอ้วนเสี้ยวมาแต่เดิม ไม่มีเยื่อใยที่ดี ครั้นได้อ่านจดหมายแจ้งความลับของจางหยางฉบับนี้อีก ความรู้สึกที่มีต่อตัวอ้วนเสี้ยวก็ยิ่งเลวร้ายลงไปอีก จึงเห็นพ้องอย่างยิ่งกับคำประเมินของซุนเจินที่ว่า "มีจิตคิดไม่ซื่อ" ต่ออ้วนเสี้ยว