ตอนที่ 806 — เล่าปี่รับราชโองการออกจากแผเสีย กุยแกวางแผนบีบบังคับเซวียหลี่ (ตอน 1)
ซุนฮกกล่าวว่า "ข้ามีผู้หนึ่ง เปี่ยมล้นทั้งบุ๋นบู๊ สติปัญญาสูงส่งความสามารถล้ำเลิศ ใจกล้าแต่วิเคราะห์ละเอียด หากให้ผู้นี้ไปเป็นแน่แท้ว่าจะไม่ทำให้ภารกิจของใต้เท้าต้องเสื่อมเสีย เพียงแต่ผู้นี้มีอายุยังน้อย เกรงว่าใต้เท้าจะมิทรงมอบหมายให้"
ซุนเจินถามว่า "ผู้ใดเล่า"
ซุนฮกกล่าวว่า "ก็ฮองเฮาอย่างไร"
ซุนฮกเดิมทีก็เป็นผู้ชุบเลี้ยงผู้คน ไม่เคยออมแรงที่จะเชิดชูผู้มีความสามารถ ขณะเดียวกันกุยแกก็เคยเล่าเรียนอยู่ในสำนักส่วนตัวของตระกูลซุน นับได้ว่าเป็น "ศิษย์สกุลซุน" ฉะนั้นไม่ว่าด้วยเหตุผลราชการหรือส่วนตัว เขาล้วนหมายตาจะได้เห็นกุยแกได้รับการหล่อเลี้ยงให้เติบใหญ่ยิ่งขึ้นไป
ซุนเจินอดมิได้ที่จะยิ้ม กล่าวว่า "บุ๋นเยียก ข้าว่าท่านคงจะเสนอชื่อฮองเฮาเป็นแน่"
"ใต้เท้าเห็นว่าจะได้หรือไม่"
ซุนเจินนิ่งตรึกตรองไปครู่หนึ่งจึงว่า "ด้วยความสามารถของฮองเฮาแล้ว ย่อมแบกรับภาระใหญ่นี้ได้อยู่ เพียงแต่..."
"ใต้เท้ากังวลว่าเขายังเยาว์วัยเกินไปหรือขอรับ"
"เรื่องนั้นหาใช่"
"เช่นนั้นคือเรื่องใด"
"ก็จริงดังที่เจ้ากล่าวเมื่อวาน ฮองเฮาเป็นมังกรหงส์แห่งหัวเมืองเรา เป็นแก้วตาดวงใจของข้า ครานี้ต้องไปแผเสีย จำเป็นต้องผ่านแฮผี ข้าหากเกรงว่าข่าวคราวจะเล็ดลอดไปถึงจัวหยง เกรงว่ามันจะเข้ามากีดขวาง"
"ที่แท้ใต้เท้าทรงกังวลถึงความปลอดภัยของฮองเฮานี่เอง"
"ถูกต้อง"
"เรื่องนี้ก็มิใช่เรื่องยากเกินแก้ไข"
"โอ้"
"ใต้เท้าล้วนมีทหารพยัคฆ์อยู่ในบังคับบัญชามากมาย ขอเพียงเลือกมาผู้หนึ่งให้ร่วมทางไปกับฮองเฮา มิเป็นการเพียงพอแล้วหรือ"
ซุนเจินก็ยังมิอาจปลงใจได้ในทันที
ซุนฮกแม้รักใคร่ในความสามารถของกุยแก แต่ก็รู้ซึ้งถึงหลักที่ว่า "ในเรือนกระจกย่อมปลูกต้นสนแกร่งกล้าไม่ได้" จึงกล่าวต่อไปว่า "ปลอมตัวเดินทางอย่างเงียบงำ จัวหยงจะล่วงรู้ได้อย่างไร ต่อให้ข่าวแพร่งพรายไปข้างกายก็มีทหารผู้กล้าติดตาม นอกออกไปก็มีบารมีของใต้เท้าเป็นที่ครั่นคร้าม คาดว่าจัวหยงก็มิอาจบังอาจทำอะไรเกินเลยเป็นแน่"