เป็นไปดังที่เตียวเลี้ยวคาดการณ์ไว้ เมื่อกองกำลังของลิโป้ยังอยู่ในเขตแดนยีหลำ ก็พอจะอำพรางร่องรอยได้ ครั้นล่วงเข้าดินแดนเมืองเองฉวนแล้ว พึงรู้เถิดว่าเองฉวนนั้นที่ดินคับแคบผู้คนหนาแน่น ทั้งไร้ทางลับให้ผ่านไป จึงมิอาจเคลื่อนพลอย่างซ่อนเร้นได้อีก พวกเขาเพิ่งมาถึงเมืองเองฉวนได้ไม่นาน ข่าวคราวก็ถูกนายอำเภอในท้องที่รีบร้อนส่งไปยังเมืองเอี้ยงเต๊ก แจ้งให้หงจือได้รับทราบ ครั้นหงจือทราบข่าวก็ตกใจจนหน้าซีดเผือด ด้านหนึ่งเร่งส่งคนไปยังผิงอวี๋เพื่อรายงานสถานการณ์ศึกนี้แก่ซุนเกี๊ยนและขอกำลังเสริม อีกด้านหนึ่งเขาก็เตรียมกำลังพล ยกออกจากเมืองทั้งสิ้น มุ่งหน้าไปยังติ้งหลิงและอีกหลายอำเภอเพื่อเข้าช่วยเหลือ
หาได้คาดคิดไม่ว่า เพิ่งรับรายงานศึกว่ากองกำลังลิโป้บุกรุกเข้าสู่เมืองเองฉวนได้เพียงวันกว่า ตัวเขาเองก็เพิ่งยกพลออกจากเมืองเอี้ยงเต๊กได้ไม่นาน ทว่าเมืองอู่หยางกลับถูกตีแตกไปเสียแล้ว
แม่ทัพรักษาเมืองอู่หยางนามสวีเอวี๋ยนนั้น เป็นคนบ้านเดียวกันกับซุนเกี๊ยน เข้าติดตามซุนเกี๊ยนออกรบแต่แรกเริ่มมาเนิ่นนานแล้ว ครายามซุนเกี๊ยนยกทัพปราบตั๋ง (ตั๋งโต๊ะ) สวีเอวี๋ยนก็อยู่ในกองทัพด้วย ทั้งยังสร้างความชอบไว้มิใช่น้อย นับว่าเป็นนายทหารผู้มีหน้ามีตาในกองทัพของซุนเกี๊ยนผู้หนึ่ง ถึงกระนั้นกลับมิอาจรักษาเมืองอู่หยางไว้ได้สักวันเดียวด้วยซ้ำ! หงจือเมื่อได้รับรายงานศึกฉบับนี้แล้ว ก็ได้ประเมินการบุกเข้าโจมตีของลิโป้ในครั้งนี้เสียใหม่ โดยคาดหมายเอาว่าตนจะต้านทานไว้หาได้ไม่เลยเป็นเด็ดขาด จึงรีบเร่งส่งทูตเดินทางด่วนไปยังเมืองผิงอวี๋ เพื่อขอความช่วยเหลือจากซุนเกี๊ยนอีกครั้งในทันที
หงจือนำทหารมุ่งไปเมืองติ้งหลิง สองวันต่อมาก็ถึงนอกเมือง ลิโป้กำลังคุมพลเข้าตีเมือง หงจือจึงตั้งค่ายทางเหนือเมือง ประสานกับในเมืองเป็นปีกขนาบ ระดมกำลังสุดชีวิต เข้าต่อสู้ป้องกันอย่างดุเดือด ทรหดยืนหยัด คอยกองหนุนของซุนเกี๊ยนที่จะยกมาช่วยเหลือ
อันนี้ไม่ต้องพูดถึง เอาเป็นว่าผู้แทนสองคนของหงจือเดินทางมาถึงอำเภอผิงอวี๋ไล่เลี่ยกัน ขอเข้าพบซุนเกี๊ยน