ตอนที่ 686 — เฉียวหยงอ้างอำนาจรู้ทันความเปลี่ยนแปลง บุนจิกกลับเข้าเมืองโลหยางอีกครั้ง
ณ ภายในเมืองโลหยาง {3w.
อ้วนสุด ถึงจะหยิ่งยโส แต่ก็รู้ว่ากองทัพตั๋งโต๊ะมีกำลังทหารกล้าแกร่ง โจโฉเป็นหนึ่งในพวกอ้วนเสี้ยวที่ผ่านสงครามและมีผลงานการทหารมาแล้ว — แม้ว่าผลงานการทหารของโจโฉส่วนใหญ่จะได้มาจากการ "ปิดทอง" แต่ก็ยังเป็นผลงานการทหาร อย่างไรก็ตามในการรบกับชีหยงแม่ทัพของตั๋งโต๊ะครั้งก่อนหน้านี้ โจโฉเกือบเสียกองทัพทั้งหมด หนีรอดมาได้เพียงตัวคนเดียว ตอนนั้นมีข่าวลือว่าโจโฉตายในสนามรบ อ้วนสุดยัง "สมน้ำหน้า" ที่ตั้งใจส่งคนไปยังลกเอี๋ยง เพื่อแจ้งข่าวแก่ภรรยาน้อยตระกูลเบี่ยนของโจโฉที่พำนักอยู่ในลกเอี๋ยง แม้ว่าสุดท้ายจะพิสูจน์ได้ว่านี่เป็นเพียงข่าวลือ โจโฉไม่ได้ตายในสนามรบ แต่จากเรื่องนี้ก็เห็นได้ว่ากองกำลังของตั๋งโต๊ะนั้นชำนาญศึก เมื่อเทียบกับพวกขุนนางหนุ่มตระกูลสูงอย่างอ้วนเสี้ยว อ้วนสุด หรือบัณฑิตตระกูลใหญ่แล้ว สองฝ่ายนี้ไม่อาจเทียบความสามารถทางการทหารกันได้เลย ดังนั้น เมื่อรู้ว่าโฮจิ้นนำทัพห้าพันทั้งม้าและเดินเท้าออกจากด่านมุ่งลงใต้ เหมือนจะเข้าโจมตีเมืองโลหยาง เขาจึงดูเหมือนกำชัยชนะไว้ในมือ แต่ความจริงแล้วหวาดหวั่นเป็นอย่างยิ่ง — มิฉะนั้นก็คงไม่ยอมตกลงร่วมเป็นพันธมิตรกับซุนเจินและซุนเกี๊ยน
นับตั้งแต่ทราบข่าวว่าโฮจิ้นเคลื่อนทัพลงใต้ต่อ ถึงเขตอำเภอเหลียง เขาก็ทำสิ่งหนึ่งทุกวันที่ขาดไม่ได้ นั่นคือ สอบถามความเคลื่อนไหวของกองกำลังตั๋งโต๊ะกลุ่มนี้
วันหนึ่งถามไม่ใช่แค่ครั้งเดียว มากที่สุดอาจถามถึงสิบกว่าครั้ง ตื่นเช้าลืมตาสิ่งแรกที่ทำคือถามเรื่องนี้ ก่อนนอนเรื่องสุดท้ายก็ยังถามเรื่องนี้ แม้แต่บางครั้งตื่นขึ้นมากลางดึก ก็ยังไม่ลืมเรียกคนเข้ามา แล้วห่มเสื้อถามอย่างละเอียด
วันที่สองหลังจากส่งทูตไปเมืองเอี้ยงเต๊ก วันนี้อ้วนสุดได้รับรายงานทางทหาร
"เรียนนายท่าน กองทัพตั๋งผ่านอำเภอเหลียง มุ่งไปทางตะวันออกตามแม่น้ำยีสุ่ยแล้ว"
"... มุ่งไปทางตะวันออกตามแม่น้ำยีสุ่ย?"
"ใช่แล้ว"
เมืองโลหยางตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของอำเภอเหลียง กองทัพนี้หลังจากผ่านอำเภอเหลียงกลับไปทางตะวันออก หมายความว่าอย่างไรกัน?