การจัดการตระกูลจ้าวแห่งอำเภอเงียบนี้ ซุนเจินย่อมปิดเป็นความลับทั้งต่อภายนอกและภายใน
แม้ว่าข้าราชการคนสนิทในเมืองอย่างซ่างเจิ้ง ฮั่วเหิง ลว้านกู้ เฉินอี๋ จะพอคาดเดาได้จากท่วงท่าต่าง ๆ ว่าเขาอาจมีเจตนากำจัดตระกูลจ้าว แต่ซุนเจินก็ไม่เคยเอ่ยกับพวกเขาตรง ๆ
มิใช่ว่าซุนเจินไม่ไว้วางใจพวกเขา เพราะคนอย่างซ่างเจิ้งล้วนเป็นผู้ซื่อตรงภักดี โดยเฉพาะลว้านกู้ ฮั่วเหิง เฉินอี๋ ล้วนเป็นผู้ที่ซุนเจินดึงขึ้นมาด้วยตัวเอง หลังจากสังเกตมาระยะหนึ่ง โดยเฉพาะจากเรื่องจับกุมสังหารหลี่หู ซุนเจินก็ไว้เนื้อเชื่อใจพวกเขามากพอแล้ว หากไม่ใช่เช่นนั้น ซุนเจินก็คงไม่ปล่อยให้พวกเขาพอจะคาดเดาเจตนาของตนได้จากร่องรอยต่าง ๆ ที่จู่ ๆ จะมาพูดเรื่องนี้โดยตรงก็เพราะยังไม่มีจังหวะอันเหมาะเจาะ
“กำจัดตระกูลจ้าว” เป็นเรื่องคอขาดบาดตาย เรื่องใหญ่ถึงเพียงนี้ จู่ ๆ จะเรียกประชุมผู้คนมาเอ่ยขึ้นโดยไม่มีปี่มีขลุ่ยว่า “ข้าคิดจะจัดการตระกูลจ้าวที่อำเภอเย่” ก็ดูกระไรอยู่ วิธีที่ดีที่สุดคือให้พวกเขาพอจะคาดเดาได้บ้างก่อน แล้วค่อยอาศัยจังหวะเหมาะเล่าเรื่องนี้ให้พวกเขาฟังอย่างเป็นทางการ
ปลายเดือนห้า จังหวะเหมาะนั้นก็มาถึง
เป็นข่าวที่ส่งมาจากเมืองหลวง
เดือนที่แล้ว เดือนสี่ เกิ่งปี้เจ้าแคว้นเหลียงจิ๋ว*ยกทัพปราบหานซุ่ยที่เมืองกิมเสีย เกิ่งปี้พ่ายยับเยิน หานซุ่ยจึงเข้ารุกรานเมืองฮั่นหยาง ฟู่เซี่ยเจ้าเมืองฮั่นหยางสิ้นชีพในที่รบ
รายละเอียดของเรื่องนี้เป็นดังนี้