ความพยายามของโจโฉในการส่งเสริมซูหนิง สุดท้ายก็ไม่สำเร็จ แสงอำพรางเงามืด…
ด้วยเหตุนี้ หลายวันมานี้ โจโฉเอาแต่ถอนหายใจยาว และรู้สึกผิดอยู่ไม่น้อย ส่วนซูหนิงกลับทำประหนึ่งไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทุ่มเทกายใจให้กับแผนการค้าครั้งใหญ่ของตน
ที่ตั้งของหอผู้กล้าได้ถูกตัดสินใจแน่นอนแล้ว อยู่ทางทิศใต้ของเมือง ไม่ไกลจากจวนของขุนนางชั้นผู้ใหญ่และผู้มีชื่อเสียง เดิมสถานที่แห่งนี้ก็เป็นโรงเตี๊ยมสุรา เพียงเพราะบ้านเมืองไม่มั่นคงและเหตุผลส่วนตัวของเจ้าของ โรงเตี๊ยมที่เคยรุ่งเรืองแห่งนี้จึงซบเซาลงทุกวัน จนสุดท้ายเจ้าของจำต้องขายทิ้ง ทำให้ซูหนิงได้ของดีที่ไม่เล็กไม่ใหญ่นัก
หลายวันมานี้ ครุภัณฑ์ที่ซูหนิงสั่งให้คนทำขึ้นก่อนหน้านี้ก็ทยอยเสร็จสมบูรณ์ โชคดีที่โรงเตี๊ยมซึ่งเขาซื้อต่อมานั้นไม่ได้ทรุดโทรม อีกทั้งการตกแต่งเดิมก็ไม่ต่ำทราม ซูหนิงจึงใช้สิ่งที่มีอยู่เป็นฐาน ปรับเปลี่ยนเล็กน้อย จากนั้นยกชุดโต๊ะเก้าอี้ที่เข้าชุดกันวางไว้ในร้าน ก็ให้กลิ่นอายที่โดดเด่นเป็นเอกลักษณ์ขึ้นมาทันที
สำหรับเวลาที่เหลือ ซูหนิงก็หมกมุ่นอยู่กับการจัดทำและตรวจสอบตำรับอาหาร เพื่อที่จะทำอาหารอันประณีตที่ล้ำยุคออกมา ซูหนิงถึงกับออกอุบายหลอกล่อพ่อครัวฝีมือดีมาสามสี่คนจากโจโฉ ซึ่งนับว่าเป็นแรงสนับสนุนจากโจโฉที่มีต่อแผนการค้าครั้งใหญ่ของซูหนิง
ซูหนิงยุ่งวุ่นวายอยู่เป็นเวลานานร่วมสิบวัน จึงค่อยได้ว่างเว้นลงบ้าง การจัดวางโรงเตี๊ยม การคัดสรรและคิดค้นรายการอาหาร เครื่องเรือนล้ำยุค ฝึกอบรมแนวคิดการบริการอันเป็นเอกลักษณ์ เรื่องมากมายเหล่านี้ซูหนิงจัดการไว้เรียบร้อยทุกประการ
วันนี้ ตรงกับวาระพักร้อนของซูหนิง พอนับดูก็เห็นว่าใกล้วันขึ้นปีใหม่เพียงสี่ห้าวันเข้าไปแล้ว แต่อากาศกลับหนาวเหน็บขึ้นทุกที ซูหนิงยกถ้วยน้ำร้อนเปล่าขึ้น (ครานี้น้ำชามักถูกปรุงด้วยต้นหอม ขิง และเกลือ ซึ่งซูหนิงไม่เคยชินเอาเสียเลย) เขาจ้องมองโลกกว้างหน้าห้องที่เงียบเหงาลงทุกวัน ก่อนจะถอนหายใจยาวเฮือกหนึ่ง