เนื้อความด่วนแจ้งว่า ลิฉุยใช้พระนามโอรสสวรรค์เรียกตัวจูฮีเข้าราชสำนัก บรรดาทหารกองกำลังของจูฮีต่างทัดทานว่ามิอาจกระทำได้ โดยมากเห็นว่าหากเข้าเฝ้าเพียงเพื่อครองตำแหน่งว่างเปล่า ตกอยู่ใต้การควบคุมของลิฉุยแล้ว สู้รวมกำลังกับซุนเจิน ซุนเกี๊ยนแลพวกบุกประชิดด่านเตียงอัน สร้างผลงานใหญ่เสียยังจะดีกว่า อย่างน้อยหากถอยก็ยังพอคุมเชิงดูสถานการณ์ ปลุกระดมซานตงได้ ซุนเกี๊ยนเองก็คะยั้นคะยออย่างหนักหน่วง ยกอุทาหรณ์ที่ครั้งก่อนท่านฮองฮูสงรับคำเรียกของตั๋งโต๊ะเข้านครหลวงจนเกือบเอาชีวิตไม่รอด เป็นตัวอย่าง เกลี้ยกล่อมสุดกำลังมิให้จูฮีเข้าราชสำนัก ทว่าจูฮีหาได้คล้อยตามคำทัดทานของนายทหารทั้งหลายกับซุนเกี๊ยนไม่ ตัดสินใจรับคำเรียกมุ่งหน้าสู่เตียงอัน
ทางฝั่งซุนเจินหาได้ล่วงรู้ไม่ว่า แผนเรียกตัวจูฮีเข้าราชสำนักนี้เป็นอุบายของกาเซี่ยงที่เสนอแก่ลิฉุย ทว่าการตัดสินใจของจูฮีที่จะรับพระบัญชาเข้าเฝ้านั้น เขากลับมองออกทะลุปรุโปร่ง ว่าย่อมเป็นภัยครั้งใหญ่แก่ตนและซุนเกี๊ยนในทางข้ออ้างทางการเมืองเป็นแน่
ซุนเจิน ซุนเกี๊ยนนั้นแม้ล้วนเก่งกาจในการศึก บัดนี้ต่างมีอาณาเขตไม่น้อย ทั้งตำแหน่งหน้าที่ในขณะนี้ก็มิได้ต่ำต้อย อีกทั้งลิฉุยยังเคยใช้ตำแหน่งสำคัญอย่าง 'ขุนพลวังหน้า' มาล่อซื้อตัวซุนเจิน แต่ท้ายที่สุดแล้ว สองคนนี้ประการหนึ่งอายุก็ยังไม่มาก การสั่งสมชื่อเสียงล้วนเป็นเรื่องราวในรอบสิบปีมานี้ โดยหลักแล้วยังโดดเด่นด้วยผลงานทางการทหาร โดยเฉพาะซุนเกี๊ยนหาได้เกี่ยวเนื่องกับคุณธรรมจรรยาไม่ ประการต่อมาทั้งสองมิเคยดำรงตำแหน่งระดับก๋งชิงในราชสำนักมาก่อน ฉะนั้นหากกล่าวถึงบารมีในหมู่ขุนศึกซานตง แท้จริงมิได้สูงยิ่งนัก ด้วยเหตุนี้ทั้งสองจึงยกย่องให้จูฮีเป็นผู้นำพันธมิตร โดยอ้างนามว่ายกพลเข้าด่านรับฮ่องเต้คืนนครลกเอี๋ยง ใช้ข้ออ้างไกล่เกลี่ยข้อพิพาทระหว่างอิวจิ๋วกับกิจิ๋ว ฉวยโอกาสขยายอาณาเขต
บัดนี้จูฮีกลับกำลังจะรับพระบัญชาเข้านครหลวง — อันที่จริง ต่อให้ข่าวด่วนของซุนเกี๊ยนมาถึง จูฮีก็อาจออกเดินทางสู่เตียงอันไปแล้ว เช่นนี้ย่อมเป็นภัยครั้งใหญ่แก่ซุนเจิน ซุนเกี๊ยนโดยไม่ต้องสงสัย