# ตอนที่ 301 — สามศึกชิงคืนแผ่นดินตังกุ๋นจนสิ้น (ตอน 9)
หลี่เซียงกล่าวอย่างฮึกเหิมว่า "ข้ามีกลอยู่ประการหนึ่ง หากดำเนินตามนี้ได้ ก็เพียงพอจะกำราบโจรที่เหลือนี้ให้สิ้นซากได้" ปู่จี่ยินดียิ่ง ถามว่า "เป็นกลอันใดเล่า"
หลี่เซียงกล่าวว่า "ฮองฮูสงส่งฟู่เซี่ยกับซุนเจินไปตีไป๋หม่า ส่วนตนนำพลหยุดรักษาเหวยเซียง เพื่อข่มขู่ทัพเรา ให้เรามิกล้ายกออกจากเมืองไปช่วยไป๋หม่า พิเคราะห์กลของเขานี้นับว่าร้ายลึกนัก แต่จะหักทำลายเสียก็ง่ายดาย พวกเราก็อาจทำดังที่เขาทำได้เช่นกัน คือแยกพลเป็นสองสาย สายหนึ่งพลมาก ทว่าจงใจแสร้งทำเป็นพลน้อย รีบเร่งไปช่วยไป๋หม่า อีกสายหนึ่งพลน้อย ทว่าจงใจกระทำเอิกเกริกป่าวร้องให้ดูประหนึ่งพลมาก แล้วค่อย ๆ ยกไปยังเหวยเซียง"
ปู่จี่กล่าวว่า "สายหนึ่งพลมาก แสร้งทำเป็นพลน้อย รีบช่วยไป๋หม่า อีกสายหนึ่งพลน้อย แสร้งทำเป็นพลมาก ค่อย ๆ ยกไปเหวยเซียงหรือ"
หลี่เซียงพยักหน้ากล่าวว่า "ถูกแล้ว" เขาภาคภูมิใจในกลที่ตนคิดได้นี้ยิ่งนัก กวาดตามองไปทั่วกระโจมอย่างหยิ่งผยอง เอามือกดกระบี่ กล่าวว่า "ตำราพิชัยสงครามว่าไว้ว่า 'ว่างเปล่าก็ทำให้ดูแน่น แน่นก็ทำให้ดูว่างเปล่า' ฮองฮูสงแยกพลสองสาย สายหนึ่งตีไป๋หม่า สายหนึ่งรักษาเหวยเซียง ที่เขาใช้ก็คือกลลวงว่างกับแน่นนี่เอง พวกเราก็จะใช้ 'กลว่างกับแน่น' ตอบแทนเขาบ้าง พวกเราแยกพลเป็นสองสายออกจากเมือง สายหนึ่งรีบช่วยไป๋หม่า สายหนึ่งค่อย ๆ ยกไปเหวยเซียง เขาเห็นการณ์เช่นนี้ ย่อมมิกล้าสกัดตีกองที่เราส่งไปช่วยไป๋หม่าเป็นแน่"
