ฝ่ายตันกุ๋นเห็นสีหน้าเล่าเปียวแฝงความกังวลสุดลึก จึงเรียนถามว่า "ข้าขออนุญาตถามท่าน เหตุใดจึงมีสีหน้าเช่นนี้"
เล่าเปียวก็มีเรื่องหนักใจอยู่จริง
ลิโป้ทำตามคำแนะนำของตันก๋ง รับสมัครโจรน้ำจากบึงอวิ๋นเมิ่งทั้งหลาย ในหมู่ปราชญ์และตระกูลสูง ลิโป้ย่อมถูกดูแคลน แต่ในหมู่โจรพงไพรนั้น ท้ายที่สุดเขาก็เคยสังหารตั๋งโต๊ะ ช่วยอ้องอุ้นกุมอำนาจราชสำนัก แถมยังมีฝีมือกล้าหาญประดุจเทพสงคราม บัดนี้มาได้กังแฮ ราวกับ "ง่ายดาย" ยึดสี่อำเภอเหนือจวนได้ ทั้งยังตีเมืองซีหลิงอันเป็นที่ว่าการจวนแตกพ่ายไป ด้วยเหตุนี้จึงเป็นที่เคารพยกย่องของเหล่าโจรยิ่งนัก นับเดือนเศษมา โจรน้ำในบึงอวิ๋นเมิ่งที่ตอบรับการเรียกเกณฑ์และรับบรรดาศักดิ์จากเขามีจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ ซัวมอและหองจอที่แฮเค่าส่งรายงานมาหลายครั้ง ต่างว่า ชื่อเสียงของลิโป้ในกังแฮกำลังขจรขจายขึ้นทุกขณะ
เล่าเปียวเอ่ยว่า "ก่อนที่ท่านจะมาถึงเซียงเอี๋ยงของข้า ข้าได้รับรายงานจากแฮเค่าหลายครั้งว่า ลิโป้เกณฑ์โจรน้ำทั้งหลาย ประกาศจะบุกแฮเค่า เพราะโจรน้ำแห่กันไปสมทบเป็นอันมาก ตอนนี้เขาจึงตั้งกองเรือขึ้นได้คร่าวๆ แล้ว หากเขาเคลื่อนทัพทั้งบกและน้ำเข้าโจมตีแฮเค่าจริง ข้าเกรงว่าซัวมอและท่านเจ้าเมืองหองจะต้านทานไม่ไหว... ฉะนั้นจึงไม่ปิดบังท่าน ตลอดหลายวันมานี้ข้านอนไม่หลับกินไม่ลงเลยทีเดียว"
ตันกุ๋นว่า "ลิโป้เป็นเพียงทหารหาญ แต่จะว่าไปก็นับเป็นขุนพลผู้ดุดัน ตันกุ๋นขอถามท่านว่า จะรับมือเช่นไร"
เล่าเปียวลูบเครา รำพึงอยู่ครู่หนึ่งจึงตอบว่า "ในจวนของข้ามีผู้แนะนำว่า ให้ข้าส่งหนังสือถึงเก๊งอวด สั่งเขายกทัพจากจางหลิงไปตีอำเภออ้วน เพื่อคอยสนับสนุนซัวมอและท่านเจ้าเมืองหองรักษาแฮเค่า และตัดกำลังลิโป้"
“เก๊งอวด” คือชื่อรองของเก๊งอวด ดังที่กล่าวมาแล้ว เก๊งอวดเป็นเจ้าเมืองจางหลิง เฝ้าประตูบูรพาของเซียงเอี๋ยง การยกทัพจากจางหลิงย่อมมิอาจบุกอำเภออ้วนโดยตรง เพราะยังมีอำเภอหูหยาง ซินเหย่ อวี้หยาง จี๋หยางคั่นอยู่ กระนั้นจางหลิงห่างจากอำเภออ้วนเพียงสองร้อยลี้ หากเก๊งอวดเคลื่อนพลไปตี ก็ย่อมสร้างความสะเทือนแก่อำเภออ้วนได้บ้าง