# ตอนที่ 342 — ริมคันนาเมืองหานตานยามสารทเดือนเก้า (ตอน 2)
ภายหลังศึกเซี่ยชวี่หยาง กำลังหลักของโพกผ้าเหลืองแห่งจี้โจวถูกกวาดล้างสิ้นทั้งกอง ผู้มีสายตาแหลมคมย่อมแลเห็นได้ว่า แม้ตามหัวเมืองต่าง ๆ ในมณฑลอิจิ๋ว กุนจิ๋ว เฉงจิ๋ว และจี้โจว ฯลฯ ยังหลงเหลือเศษกำลังของโพกผ้าเหลืองอยู่บ้าง ทว่าการศึกปราบโพกผ้าเหลืองโดยรวมนั้นกล่าวได้ว่าสิ้นสุดลงแล้ว
ฮองฮูสงเรียกซุนเจินมาพบเป็นพิเศษ ไต่ถามว่าหลังศึกครานี้เขามีความคิดอ่านอย่างไร แล้วก็รื้อฟื้นเรื่องเก่าขึ้นมาอีก ถามว่าเขาอยากไปยังเหลียงจิ๋วเพื่อรักษาชายแดนให้ราชวงศ์ฮั่นหรือไม่
ผู้คนแถบเหลียงจิ๋วนิสัยห้าวหาญดุดัน เป็นแหล่งกำเนิดพลม้าชั้นเยี่ยม "บุตรผู้ดีหกแคว้น" (1) มาแต่ไหนแต่ไรล้วนเป็นกำลังแกนกลางแห่งกองทัพหลวง หากไปยังเหลียงจิ๋ว ข้อดีคืออาจรวบรวมทัพม้าอันเข้มแข็งขึ้นมาได้สักหน่วยหนึ่ง ข้อเสียคือที่นั่นวิชาอักษรศาสตร์มิเฟื่องฟู เป็นแดนชายขอบป่าเถื่อน ทั้งชาวเกี๋ยงหู ฮวนหนู และชนเผ่าต่าง ๆ ปะปนอยู่กับชาวฮั่นสับสนปนเป ความเป็นไปยุ่งยากซับซ้อน ซุนเจินเป็นคนต่างมณฑล มิรู้จักความเป็นมาของชาวเกี๋ยงหูและฮวนหนู ทั้งในเหลียงจิ๋วก็ไร้คนคุ้นเคย ไปยังแดนแปลกหน้าผู้คนไม่รู้จัก แม้มีฮองฮูสงคอยหนุนหลัง เกรงว่าก็ยากจะตั้งหลักปักฐานอยู่ในท้องถิ่นนั้นได้ ซ้ำเหลียงจิ๋วยังกันดารแร้นแค้น แผ่นดินกว้างผู้คนเบาบาง แท้จริงมิใช่ที่อันดีงามเหมาะแก่การก่อร่างสร้างตัวเลย ด้วยเหตุนี้ ครั้นชั่งน้ำหนักผลได้ผลเสียแล้ว ซุนเจินจึงปฏิเสธข้อเสนอของฮองฮูสงอย่างนุ่มนวล