สามก๊กฉบับทะลุมิติ

ตอนที่ 1249 ลิฉุยส่งถั่วหมักเจือยาพิษ

15 นาที· 3.5K คำ

เว็บไซต์จีนความเร็วสูง โดเมนภาษาจีนเข้าถึงได้ด้วยคลิกเดียว

กุยกี แม้เป็นขุนศึกมาแต่เดิม ทว่าบัดนี้กลับถือตนสูงส่ง ไม่ยอมขี่ม้าอีก ปกติออกนอกบ้านล้วนนั่งรถมา วันนี้ไปบ้านลิฉุยก็ไม่เว้น นั่งรถม้าหลังคาดำ มีขุนนางผู้น้อยสามนายคาดกระบี่นำทางหน้า สองนายนั่งรถตามหลัง พร้อมทหารและนายทหารอีกจำนวนหนึ่งสวมเกราะถืออาวุธ ห้อมล้อมทั้งหน้าและหลัง ออกจากเขตที่พักอาศัย เคลื่อนขบวนไปตามถนนใหญ่ในย่านคฤหาสน์เป่ยเชวี่ย กุยกีช่างน่าเกรงขามยิ่งนัก

ตลอดทาง ฝนพรำไม่หยุด รถ ม้า และทหารเดินไปช้าๆ สาดกระเด็นละอองน้ำและโคลน

ในนครเตียงอันที่ฝนตกนี้ มีขอทานมากมาย ย่านคฤหาสน์เป่ยเชวี่ยแม้เป็นย่านที่ชนชั้นสูงอยู่รวมกัน หรือจะว่าไป ก็เพราะเป็นที่อยู่ของชนชั้นสูง ล้วนมีแต่ผู้มั่งคั่ง จึงไม่เว้น หรือพูดได้ว่า ยิ่งเป็นเช่นนั้น มีขอทานจากภายนอกหลั่งไหลเข้ามาขออาหารมากมาย ในช่วงแรก ลิฉุยและกุยกียังจัดการอยู่บ้าง ส่งทหารไปไล่ แต่ไล่เท่าไรก็ไม่หมด มาบัดนี้จึงปล่อยเลยตามเลยไป สองข้างทางจึงเห็นขอทานร่างผอมโซจับกลุ่มสองสามคนเป็นระยะๆ หดกายอย่างหวาดหวั่นหลบอยู่ตามมุมกำแพง พอเป็นที่หลบฝนไปพลาง สายตาลอยเลื่อนมองฟ้าหรือถนน เมื่อเห็นผู้คนผ่านไป ก็ยื่นมือออกมา หวังขออาหารประทังชีวิต

ทว่า พวกเขาไม่มีโอกาสขอทานจากกุยกีเป็นแน่

ขุนนางที่นำทางด้านหน้า พอเห็นขอทานเหล่านั้น ก็รีบสั่งทหารให้เข้าไปตีไล่เสีย มิให้รบกวนขบวนรถของกุยกี

ผู้ที่วิ่งช้า หรือลื่นล้มเพราะพื้นเปียก ก็ไม่อาจเลี่ยงโดนทหารพวกนั้นทุบตีหนักขึ้นอีก หน้าและตัวมีคราบเลือด เลือดไหลลงมา ก็ถูกน้ำฝนชะล้างไปอย่างรวดเร็ว

ยังมีที่ทนเจ็บไม่ไหว ร้องลั่นออกมาโดยห้ามไม่อยู่ ทหารเกรงว่ากุยกีจะพิโรธ จึงชักดาบออกมา สังหารทิ้งเสียเลย

กุยกีบนรถม้าทำประหนึ่งไม่ได้ยิน

เคลื่อนผ่านหลายทางแยก มาถึงนอก “หลี่” แห่งหนึ่ง ลิฉุยพำนักอยู่ในหลี่นี้

กุยกีไม่ยอมลงจากรถ ขุนนางเฝ้าประตูหลี่เองก็ไม่กล้าขวางเขา ดังนั้นเขาจึงขับตรงเข้าไปจนถึงหน้าบ้านลิฉุย

เมื่อเห็นว่าเป็นกุยกีมาถึง บ่าวรับใช้ในบ้านลิฉุยไม่กล้านิ่งนอนใจ รีบไปรายงานลิฉุยพลางเปิดประตู เชิญกุยกีเข้าสู่เรือน

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

50 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป