ซุนเซ็กเสนอขอให้ซุนเจินเห็นชอบที่จะทิ้งเล่าปี่ไว้ในมณฑลอิจิ๋ว พร้อมทั้งตั้งเล่าปี่เป็นเจ้าเมืองเองฉวน ให้เป็นผู้ช่วยในการต้านทานอ้วนสุดและลิโป้ โดยมีเหตุผลอยู่สองประการ
เหตุผลประการแรกนั้นคือ ในช่วงก่อนหน้าที่ซุนเจินยังมาไม่ถึงมณฑลอิจิ๋ว ขณะที่เขากับเล่าปี่ยกทัพร่วมกันเข้าล้อมเปาสิ้นและซุ่มโจมตีจนโกซุ่นพ่ายไปนั้น ถือเป็นช่วงเวลาที่ทั้งสอง 'อยู่ด้วยกันตามลำพัง' เล่าปี่ได้ใช้ความโอบอ้อมอารี สติปัญญา และความกล้าหาญของตน ตลอดจนการประจบประแจงเล็กๆ น้อยๆ อย่างแนบเนียนด้วยท่าที 'สุภาพนอบน้อม' ที่แสดงต่อซุนเซ็ก ซึ่งสามารถเอาชนะใจซุนเซ็กได้เป็นอย่างมาก
——หากจะว่าไปแล้ว เล่าปี่ผู้นี้มีเสน่ห์เฉพาะตัวสูงยิ่ง ผู้มีลักษณะเช่นเล่าปี่นี้ ซุนเจินในชาติก่อนก็เคยพบผู้คนเช่นนี้ โดยธรรมชาติแล้วให้ความรู้สึกสนิทสนมเป็นมิตร ทำให้ผู้คนลดความระมัดระวังลงอย่างไม่รู้ตัว อดไม่ได้ที่จะรู้สึกชื่นชอบผู้นี้ ผู้นี้ใจกว้าง ไม่โกรธง่ายๆ และในการพูดจาทำงานล้วนแสดงท่าทีคิดถึงอีกฝ่ายอยู่เสมอ ถามว่า คนเช่นนี้ จะไม่ได้รับความชื่นชอบได้อย่างไร? แม้แต่ซุนเจินซึ่งรู้ดีว่าเล่าปี่มิใช่คนที่จะอยู่ใต้บังคับผู้ใด ก็ยังไม่สามารถเกิดความรังเกียจต่อเขาได้ ยิ่งไปกว่านั้น ซุนเซ็กแม้จะเก่งกาจในการศึกและมีท่วงท่าวีรบุรุษสูงส่ง แต่ถึงอย่างไรก็ยังเป็นเพียงหนุ่มวัยอ่อนวุฒิ เมื่อได้พบเจอกับ 'ผู้ใหญ่ใจคอกว้าง' อย่างเล่าปี่ ก็ยิ่งอดไม่ได้ที่จะถูกดึงดูดใจอย่างรวดเร็ว
นี่คือเหตุผลประการหนึ่ง