ซุนเจินแม้จะให้ความสำคัญอย่างยิ่งกับเรื่องโรงซื้อเกลือ แต่ด้วยเป็นเจ้าแคว้น จึงไม่อาจใส่ใจเพียงเรื่องนี้เรื่องเดียว ยังมีอีกหลายเรื่องที่สำคัญไม่แพ้กันและต้องให้เขาจัดการ
ในหลายวันต่อมา นโยบายที่ซุนเจินกับซุนฮกได้ตกลงร่วมกันถูกประกาศส่งออกไปทีละฉบับและเริ่มนำไปปฏิบัติ ต่อมาจาง หง จาง เจา และคนอื่นๆ เข้าขอพบตามลำดับ จาง หงมาขอคำชี้แนะจากซุนเจินถึงข้อกำหนดโดยละเอียดในการจัดการนาพลเรือน ส่วนจาง เจาและคนอื่นๆ ส่วนใหญ่มาหารือเรื่องการผูกขาดเกลือ
นโยบายหลายข้อที่ซุนเจินกับซุนฮกได้ตกลงกัน เพื่อแสดงความเคารพต่อจาง เจา จาง หง และคนอื่นๆ ก่อนที่ประกาศจะถูกส่งอย่างเป็นทางการ ซุนฮกได้หารือกับพวกเขาเป็นการส่วนตัว ขอความเห็นของพวกเขา ในนโยบายเพิ่มประชากร ส่งเสริมการเกษตร และชลประทาน พวกเขาล้วนไม่มีข้อโต้แย้ง ต่างกล่าวว่าเป็นนโยบายอันดี
เฉพาะเรื่องการผูกขาดเกลือเท่านั้น จาง หงยังดีอยู่ แม้มิได้แสดงตัวสนับสนุน แต่ก็ไม่ได้คัดค้าน ส่วนจาง เจากลับไม่เห็นชอบเป็นคนแรก
ก่อนบิฮองจะมาถึงจวนผู้ว่าการ จาง เจากับผู้คัดค้านคนอื่นๆ เคยเข้าขอพบซุนเจินและคัดค้านต่อหน้าต่อตา ซุนเจินตอนแรกอดทนอธิบายให้พวกเขาฟัง จาง เจาหลังฟังคำอธิบายแล้วไตร่ตรองอย่างละเอียด ก็เปลี่ยนใจมาสนับสนุน แต่บางคนยังคงยืนกรานความคิดเดิม ซุนเจินภายหลังจึงเลิกอธิบาย เมื่อพวกเขามาคัดค้านอีก ก็เพียงยิ้มโดยไม่กล่าวอะไร
ในห้าหัวเมืองนั้น งักจิ้นและหานตานหรงย่อมไม่คัดค้าน เซี่ยหลี่มีใจอาฆาต ซ้ำยังยินดีที่คหบดีเกลือก่อกวน จึงไม่คัดค้านเช่นกัน ตันเต๋งเป็นบัณฑิตผู้รู้จักพลิกแพลงตามกาล เข้าใจเหตุผลที่ซุนเจินกระทำการนี้อย่างถ่องแท้ เพื่อการสร้างกองทัพเข้มแข็ง การสละผลประโยชน์ของตระกูลพ่อค้าเกลือบ้างย่อมคุ้มค่า อ้องลองมีคนในตระกูลประกอบกิจค้าเกลือ เขาจึงเชิญให้อ้องลองช่วยทัดทานซุนเจิน แต่อ้องลองกลับสนับสนุนการผูกขาดเกลือเสียอีก มิหนำซ้ำยังให้คนในตระกูลยอมตามคำสั่งของซุนเจิน ทั้งยังยื่นฎีกาต่อซุนเจิน ประกาศอย่างเปิดเผยว่าจะสนับสนุนบิฮองไปยึดโรงงานเกลือที่เมืองกังเหลงอย่างเต็มกำลัง จากนั้นตันเต๋งก็ยื่นฎีกาต่อที่ทำการเช่นกัน และแสดงท่าทีอย่างเปิดเผย