ในจวนมณฑลของซุนเจินเวลานี้มีผู้กำกับกองทัพอยู่หลายนาย อาทิเฉินตวนขุนนางเก่าสมัยอยู่เมืองกังเหลง อาทิฮั่วเหิงขุนนางเก่าสมัยอยู่กิจิ๋ว อาทิขันยง เพียงแต่ผู้กำกับกองทัพทั้งสามนี้นามนั้นติดด้วย "ผู้กำกับกองทัพ" แต่ไม่มีผู้ใดเกี่ยวข้องกับกิจการทหารเลยสักคน เฉินตวนรับผิดชอบหลักด้านแรงงานเกณฑ์และกิจพลเรือนในกรมทะเบียนราษฎรและกรมโยธาของแต่ละเมือง ฮั่วเหิงรับผิดชอบหลักด้านกรมคลัง กรมยุ้งฉาง และนายตลาดของแต่ละเมือง ขันยงครานี้ช่วยเหลือเฉิงเจียไปเป็นทูตยังอิวจิ๋ว จะไม่มีตำแหน่งในมณฑลมิได้ จึงได้เป็น "ผู้กำกับกองทัพ" เช่นกัน แต่แท้จริงแล้วทำหน้าที่การทูต
"ผู้กำกับกองทัพมณฑล" สามคนนี้ไม่สมชื่อ ทว่า "ผู้กำกับกองทัพมณฑล" ที่ซุนเจินแต่งตั้งให้เกาถังหลงอยู่ตอนนี้กลับคู่ควรแก่ชื่อเสียง
เหตุที่ตันกุ๋นเสนอหยางฉงกับเกาถังหลง ก็คือต้องการให้ทั้งสองช่วยซุนเจิน ตัดความเชื่อมโยงระหว่างทหารเขาไท้ซานกับเมืองไท้ซานให้ขาดสะบั้นเด็ดขาด หากเป็นไปได้ ไม่เพียงแต่ตัดแหล่งกำลังพลจากภายนอก ยังหวังให้ทั้งสองแทรกซึมแบ่งแยกบรรดาขุนพลเขาไท้ซานจากภายในอีกด้วย
เมื่อความมุ่งหมายของตันกุ๋นเป็นเช่นนี้ ซุนเจินจึงไม่อาจเก็บทั้งสองไว้ในจวนมณฑลได้ จำต้องเลือกอย่างน้อยหนึ่งคนส่งไปเมืองหลางเย๋ เป็นผู้ช่วยซุนเฉิง กำกับทหารเขาไท้ซาน บรรดาขุนพลเขาไท้ซานบัดนี้แม้ก้มศีรษะลงหมดแล้ว แต่ในใจย่อมต้องมีผู้ไม่ยินยอม ซ้ำยังมีการปฏิรูปผูกขาดเกลือครั้งนี้ ในเมืองหลางเย๋มีเศรษฐีเกลืออยู่มากมาย บางทีอาจมีคนสมคบกับทหารเขาไท้ซานก่อกบฏ สถานการณ์ของเมืองนี้จึงนับได้ว่าต้องระมัดระวังสูงสุดในห้าเมืองของมณฑลชีจิ๋ว เช่นนี้แล้วก่อนซุนเจินจะใช้สองคนนี้ ก็ต้องตรวจดูก่อนว่าความกล้าหาญของทั้งสองเป็นเช่นไร เลือกผู้ที่ผ่านเกณฑ์มาใช้ได้ หากเป็นพวกค่อนข้างขลาด ก็ใช้ไม่ได้ ฉะนั้นซุนเจินจึงนำทั้งสองไปค่ายทหาร ทดสอบความกล้าด้วยตนเอง
ผ่านการทดสอบแล้ว พิสูจน์ได้ว่าความประทับใจแรกของซุนเจินที่มีต่อทั้งสองนั้นถูกต้อง
ด้วยเหตุนี้ ซุนเจินจึงตั้งให้หยางฉงเป็นเจ้าหน้าที่ส่งเสริมการศึกษา และเลือกเกาถังหลง ให้เขาไปเมืองหลางเย๋กำกับทหารเขาไท้ซาน