ซุนเจินตรวจดูทะเบียนประเมินทรัพย์สินของเมืองเมื่อปีก่อน ตระกูลเตียวถูกประเมินไว้เพียงไม่กี่พันหมื่น
เตียวต๋งผงาดอำนาจมาหลายปี ทรัพย์สินในครัวเรือนจะเป็นไปได้อย่างไรที่มีเพียงไม่กี่พันหมื่น ในรัชศกกวางเหอ หยางฉิ่วเคยจับกุมและโบยจนตายขันทีหวังฝู่ ริบทรัพย์สมบัติทั้งหมดของเขา ที่ริบได้นับเป็นจำนวนหลายร้อยล้าน เตียวต๋งมีอำนาจบารมียิ่งกว่าหวังฝู่ ทรัพย์สินครัวเรือนไม่มีทางมีเพียงไม่กี่พันหมื่น นี่เป็นได้แต่เพียงตระกูลเตียวตกแต่งตัวเลขปลอม เมืองหลวงคนก่อนไม่กล้าตั้งข้อกังขา
ซุนเจินตัดสินใจแน่วแน่แล้วว่า จะต้องคำนวณตัวเลขทรัพย์สินที่แท้จริงของตระกูลเตียวออกมาให้ได้ เมื่อถึงวันหน้าเคลื่อนไหวโค่นตระกูลเตียว ก็จะได้ยึดทรัพย์สมบัติที่พวกมันปกปิดซ่อนเร้น มิได้สำแดงเอง มาตกเป็นของทางการโดยชอบด้วยกฎหมาย
การจะคำนวณทรัพย์สินที่แท้จริงของตระกูลเตียวได้ จำต้องมีไส้ศึก ต้องมีผู้ที่รู้ความในของตระกูลเตียวให้ความร่วมมือ
ภารกิจนี้ ซุนเจินมอบหมายให้เฉิงเจีย
เฉิงเจียแม้จะมีข้อบกพร่องหลายอย่าง ละโมบเงินทอง ประจบสอพลอ ทว่าผู้นี้เก่งกาจในการคบหาผู้คน ใจก็เหี้ยมโหดพอ คบมิตรก็ได้ ข่มขู่ผู้คนก็ได้ เหมาะสมที่สุดกับเรื่องหาสายในเช่นนี้
ตระกูลเตียวมีอำนาจบารมีแผ่คลุมทั้งมณฑลและเมือง การจะหาผู้ที่ยอมให้ความร่วมมือเป็นไส้ศึกนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย ระหว่างที่หาไส้ศึกอยู่ เฉิงเจียก็สืบทราบเรื่องราวเกี่ยวกับผู้คุมเขตก้านอ๋องอยู่โดยบังเอิญหลายเรื่อง
เรื่องหนึ่งคือผู้คุมเขตก้านอ๋องอาศัยมือของคหบดีท้องถิ่น ปล่อยเงินกู้แก่ราษฎร
อย่างหนึ่งคือ เจ้าเมืองเย่เคยกระทำ “การยักยอกทรัพย์หลวง”
อีกอย่างหนึ่งคือ บุตรชายคนเล็กของเจ้าเมืองเย่ได้ทำร้ายชายชราอายุเกินเจ็ดสิบปีเมื่อฤดูร้อนปีก่อน